-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ آذر ۹, شنبه

گرامیداشت از صلاح الدین ربانی با توپخانه

ملاقات «شورای عالی صلح» با ملابرادر به مدت «یک دقیقه!» خُمار چند ساله شکست!


 بیست وچهار ساعت قبل از سفر نواز شریف به کابل، انداخت های توپخانه و دیگر ابزارهای سنگین از خاک پاکستان به خاک افغانستان درولایت کنر، آغاز شده و همزمان با ورود نوازشریف به ارگ، توپخانه های ثقیله پاکستانی با حواله ضربات سنگین به خاک افغانستان، سفر او را به گونه ای معنادار بدرقه کردند. این همراهی ملیتاریستی درواقع پیام سایه سان ارتش وآی اس آی است که هیچ چیزی در دیدگاه پنجابی ها نسبت به افغانستان تغییر نکرده وافغانستان را به چشم هندوستان دوم درسرحدات خویش تلقی می کنند.
 نکته معنادار این است که درساعات شروع آتش باری بالای مردم افغانستان از سوی نظامیان پاکستان، صلاح الدین ربانی رئیس شورای صلح همراه با چند گردشگر (چکرزن) دولتی به خرج خزانۀ سرکار، سرگرم رفتن از یک ضیافت به ضیافت دیگردر اسلام آباد پایتخت پاکستان و ازفیض طالع روشن، اجازه یافته اند که به مدت «یک دقیقه!» با ملابرادر احوال پرسی کنند وبه حساب خودش برای «صلح!» درتلاش است. ایشان رفته به دیدار ملابرادر ودولتی های خرسند ازین اند که سرانجام رحمت خدا ازآسمان وزمین به سوی شان روی آورده که با (نعوذبالله) با پیامبرخدا یا خلیفه ناجی افغانستان دیدار کرده اند؛ حال آن که آی اس آی و اداره های اطلاعاتی امریکا بهتر می دانند که آقایان درهمین خواب وخیال مشغول باشند تا زمینه برای تغییر سیاسی درافغانستان فراهم شود. این مضمون سازی با گروگان گیری «پیمان امنیتی» هم بی رابطه نیست.
دردیدار کرزی با نواز شریف هیچ طعمه دندان بگیری به دست نخواهد آمد و نوازشریف صرفاً از نظر اداری سخنگوی ارتش واستخبارات پاکستان است که درمجموع با امریکا وناتو درحوزه افغانستان درتفاهم به سرمی برند. هرچند چاپلوسی کرزی درگذشته ها به میزانی بوده است که گفته بود: اگر کدام کشوری برپاکستان هجوم ببرد؛ افغانستان درکنار پاکستان قرار خواهد داشت.
مسخره گی این موضع گیری به خصوص درینجاست که افغانستان با هندوستان وچند کشور اروپایی پیمان استراتیژیک امضاء کرده است و حالا کسی نیست از تیم حاکم سوال کند که اگر بین پاکستان وهند جنگی دربگیرد، شما درکجای کار ایستاده می شوید؟
بنده خدا درک نمی کند که ارتش خود ما دست خالی است واز تانک وطیاره و آتشبارهای سنگین محروم است. کمک شما به دشمن افغانستان چه تعبیری دارد؟