-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ آبان ۳۰, پنجشنبه

اعتراف مهم رئیس جمهور در لویه جرگه

بعد از ختم بحث «پیمان امنیتی» نبرد بر سر تغییر دررهبری سیاسی با قوت مطرح آغاز خواهد شد.


از قراین ماجرا برمی آید که رئیس جمهور کرزی درصورت دهی یک معامله سیاسی با امریکا برسر این که کدام جریان رهبری سیاسی آینده افغانستان را دردست داشته باشند، ناکام شده است. شواهد تقریبی و حتی یقینی این مسأله از ورای سخنان رئیس جمهور درمحضر «لویه جرگه» واضح بود. ایشان اعتراف کرد که پیش ازین درب بارگاه قدرت هایی را که احتمال داشت با حضور امریکا درافغانستان مخالفت نیرومند خود را آشکار کنند، کوبیده است. 
رئیس جمهور کرزی درنشست های نوبتی «شانگهای» که دردو سال اخیر دراوج تنش های سیاسی بین کابل وواشنگتن برگزار شد، بارها به گونه خصوصی، درزمینه چه گونه گی برخورد با ادامه حضور نظامی امریکا پس ازسال 2014 درافغانستان با ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه، رئیس جمهورچین، رئیس جمهور احمدی نژاد ومن موهن سنگ نخست وزیرهند مشورت هایی را انجام داده بود. سه قدرت بزرگ نظیر روسیه، چین وهند ازامریکا ستیزی تقلیدی تیم حاکم حمایت نکرده و برای ایشان مشوره داده بودند که حضور امریکا تا زمان دستیابی به ثبات امنیتی واقتصادی درافغانستان برای این کشور ضروری است.
کرزی پس ازنا امیدی از جلب حمایت قدرت هایی که می توانستند امریکا را به چالش جدی بکشانند، نتوانست روی توانایی های نظامی واقتصادی وسیاسی ایران به طور یک جانبه اتکا کند. هرچند حلقاتی مشخص درداخل حکومت زیاد فشار آوردند که درصورت جدی شدن مخالفت بین امریکا وکابل، روی یاری های ایران اتکا شود اما نتیجه ای به بار نیاورد.
اکنون بحث تغییر سیاسی درافغانستان با قوتی بیش از گذشته مطرح خواهد شد. امریکا برنامه کمک برای تغییر رهبری سیاسی درکابل را کنار نگذاشته است. تجربه اثبات کرده که تیم حاکم به هیچ وجه قادر نیست بحران ونیازهای جاری درافغانستان را مهار کند. حکومتی که خود بانک ها راتخلیه و انبارهای بزرگ داروی های کمکی را دربازار ها به فروش می رساند، الزاماً به آفتاب لب بام شباهت پیدا می کند. همان گونه شخص رئیس جمهور اظهار داشت که هنوز هم به امریکا باور ندارد و امریکاییان نیز نسبت به وی بی اعتماد هستند؛ حرف مهمی را از زبان برون داد. این اعتراف این طور تعبیر می شود که بحران تغییرسیاسی درکشور هنوز در پیش است.
بعد از ختم مبحث «پیمان امنیتی» چالش جدی دربرابر حکومت کابل، مقابله با چالش های داخلی وبحران برخاسته از آن خواهد بود که نمی تواند برای رفع ودفع آن به کمک های امریکا ودیگرکشورهای منطقه حساب کند. ازهمین رو، اجندای استفاده ابزاری از پیمان امنیتی هنوز هم  دربین حلقاتی که خواستار تمدید قدرت یک جانبه سیاسی واقتصادی هستند، کنار گذاشته نشده و ممکن است مشکلات شدید تری تا رسیدن موعد انتخابات بروز کند.