-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ دی ۲۸, شنبه

با انتحاری ها از داخل همکاری شده است.

تکرار ضربات انتحاری زمینه برپایی اعتراضات گسترده را در کابل به همراه خواهد داشت.


نخستین پرسش از شروع مجدد یورش انتحاری طالبان بر منطقه حساس پایتخت، این است که سه انتحاری کمربسته ومجهز، در کدام مخفیگاه در نزدیکی وزیراکبر خان مترصد بودند تا شب فرا برسد و خود شان را بی زحمت به محل خاصی که در مقابل هر ساختمان منطقه، محافظان غرق دراسلحه حاضر وآماده کشیک میدهند، برسانند؟ این عملیات بدون همکاری دستان قوی از داخل دولت غیر ممکن است. کانال های پوشش دهندۀ  انتحاری ها به طور قطع حتی میتواند درمجتمع اعیانی شیرپور یا خود وزیر اکبر خان متمرکزباشد.

همچنان این واقعه با چنین دهشت حسابشده، پس از یک وقفۀ نسبتاً طولانی درکابل اتفاق افتاده است که با توجه به هدف گیری های قبلی، از چند جهت معنا دار است و درشرایطی صورت گرفته است که رابطه بین حکومت افغانستان وجامعه بین المللی به طوربی سابقه تیره و پرتنش شده است. این واقعه میتواند سرآغاز برچیدن خیمه «انتخابات ریاست جمهوری» میتواند حساب شود.
 این حادثه در افکار عمومی آتش جنون آمیزی را روشن میکند که ممکن است زمینه را برای برپایی اعتراضات گستردۀ مردمی فراهم آورد. احتمال قوی وجود دارد اگر حملات پرتلفات مشابه در اماکن غیرنظامی دردفعات بعدی تکرار شود، خشم عمومی مردم به جان آمده  که از سیاست های حکومت درحمایت آشکار از دسته های تروریستی احساس خطر کرده اند؛ وضعیتی را پدید خواهد آورد که نظم به کلی از دست خواهد رفت. این تعبیر پیوسته قوت می گیرد که تیم کوچکی به بهای پریشانی روانی واقتصادی روز افزون مردم بازی های سیاسی خطرناکی را با قدرت های بین المللی به راه انداخته و از نتایج چنین خیمه شب بازی به نفع خود بهره میبرد.

رهبران حکومت با وضاحت درجلسات خاطرنشان میکنند که هجوم های ویرانگرانتحاری ماهیت سیاسی دارند وهمه با هم آهنگی پاکستان، امریکا وبخشی ازطالبان انجام میگیرند. درواکنش با این پدیده، رهبران حکومت ازمدتی به این سو، تماس های سری را برای انجام معامله وارسال پیام های سرراست به «شورای کویته» از طریق مهره های با نفوذ طالبان که از زندان طالبان رها شده و یا در آستانه رهایی قرار دارند؛ برقرار کرده اند. بنابرین، طرح اقدامات انتحاری بالمثل علیه خارجی ها، درمیان جریان های مسلط قدرت درکابل ازمدت ها پیش مورد توجه بوده است.  درهرحالت، حکومت افغانستان در یک موقعیت ناممکن قرار گرفته است که یا به مقاومت خویش در برابر خواست عمومی برای تغییر تا آخر پای فشارد و یا این که با امضای پیمان امنیتی، راه را برای «انتقال مسالمت آمیز قدرت» بازکند.