-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ دی ۲۶, پنجشنبه

مولانا جلال الدین محمد رومی شاعر هزاره گی

زبان هزاره گی زبانی ست که دری را در بطن خود دارد. فارسی نتیجه ی هزاره گی/ دری است.


برخی از دوستان ماجرای زبان هزاره گی و فارسی را چپه به بحث می گیرند و اسکلت طبیعی هزاره گی را که دری در بطن آن است، فقط به فارسی نسبت می دهند. هزاره گی تاریخی پربار در ادبیات دارد و از نمونه های خوب آن، آفریده های شاعر معروف هزاره مولانا جلال الدین بلخی رومی می باشد. در چند قرن اخیر، هزاره با جنایات سازمان یافته روبرو شده و فرصت پرداختن به مساله ی زبان را چندان نداشت. در کنار آن در کشوری که ایران نام دارد، رژيم ها با سرکوب گروه های زبانی مختلف، فارسی زاییده شده از دل دری هزاره را برجسته کرده و تاریخ پربار ادبیات ما را در جغرافیای سرکوب و سانسور به خود نسبت داده و تبلیغ می کنند. تصور می کنم این دوستان هنوز تحت تاثیر همین تبلیغات و همین سرکوب ها قرار دارند.

کامران میرهزار

منبع: کامران میرهزار. نگارش های فیسبوکی: کد بین المللی زبان هزاره گی؛ دفتر شاعران جهان؛ ژنتیک و امیری باراکا. سایت کابل پرس.
-------------------------------------------------------------

یادداشت: این پست برای اطلاع دهی بود تا دوستان پشتوانه ی نظری زبان هزاره گی را بدانند، وَ به تجدیدنظر در تاریخ تکوین زبان فارسی، وَ ریشه و پیشینه ی زبانی فارسی، فکر کنند.