-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ دی ۱۶, دوشنبه

شعری باطعم نوستالژیک، از یاسین خموش

کمی هم خود را بشناسیم:

پدیده 

ما از سرشت خاک به سامان رسیده ایم 
در روی خاک توده ی هستی چکیده ایم
با پنج حس لازمی و دست پای جور
روی زمین را به اقامت گزیده ایم
جمعی سپید چهره و برخی سیاه و سرخ
موجودی از میان هزاران پدیده ایم
پندار را ز معرفت زندگی و مرگ
کردار را ز معنی افکار چیده ایم
با اکتساب علم و الفبای زندگی
اعجاز خاک را به نمایش کشیده ایم
بی بال در هوا شده پرواز کرده ایم
خارج ز جو کره ی خاکی پریده ایم
از بدو تا به چند زمانی پر از شتاب
دنبال کودکانه ترین گپ دویده ایم
پیری و ناگزیری و صد درد لاعلاج
آخر به زیر خاک سیه آرمیده ایم
عمری به سر رسید که خواب و خیال بود
گویا فقط که قصه ی واهی شنیده ایم