-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۲ بهمن ۲۷, یکشنبه

خبر نا خوش به تیم دکتر عبدالله

سیاستگران غیرجهادی هوادار امریکا درمقابله با جمیعت اسلامی، اکنون از قدرت نظامی داخلی نیز برخور دار اند و زمان کنونی، جدی ترین دوره ی انزوای سیاسی واجتماعی جمیعت را رقم می زند. 


اعلام پشتیبانی رسمی انجنیرگلبدین حکمتیار از کاندیداتوری قطب الدین «هلال»، خبر خوشی برای تیم دکتر عبدالله نیست. این اقدام، به معنای تصرف یکی از انبارهای «رأی» دکترعبدالله است. حزب اسلامی نسبت به جمیعت اسلامی روحیه ی همگرایی و مساعد ندارد و از نظر تاریخی، (ظرف 35 سال اخیر) یک دریای خون و چندین دره ی تاریک بی اعتمادی، آن ها را از هم جدا می کند.
 اشتباه دکتر عبدالله در معامله ی شتابزده با بخش کوچک ودولتی حزب اسلامی، کم کم نتایج ناخوش خود را آشکار می کند.
بعضی افراد درظاهر مسأله، جمع وجوش موترهای زره، بادیگاردبازی، همایش و حضور عیان حزب اسلامی را به چشم نمی بینند و گمان می برند که آن ها لادرک اند؛ یا بیرون از کشور اند؛ یا به حساب نمی آیند. اما این یک قیاس برون جهیده از درون یک احساس قراردادی است. حزب اسلامی، با تمام درازا وپهنای خویش، بالذات، تابع دستور عمومی است. هرعضو حزب، درهرکجای افغانستان، درهرگوشه یی از دنیا، از سنت های سخت رهبری و اصولی که برای خویش تعریف کرده اند، پیروی می کنند. خصوصاً افراد منتسب به حزب اسلامی جناح حکمتیار که تا کنون یک گام با جمیعت اسلامی نرفته اند، در شرایطی  که کاندیدای اصلی شان (قطب الدین هلال) وارد صحنه شده، هرگز حاضر به حمایت از کاندیدای جمیعت اسلامی نمی شوند ودکترعبدالله پیشاپیش، بازوی راست انتخاباتی خود را از دست داده است. بازوی دوم (استاد محقق) نیز درموقعیت خنثی قراردارد. هزاره ها همیشه به تیمی که درآستانه ی پیروزی باشد، رأی میدهند تا جایگاه خود را اثبات کنند. این موقعیت، یک انزوای انتخاباتی، قبل از برگزاری انتخابات سراسری، برای تیم دکتر عبدالله است. مُشکل دیگر تیم دکتر عبدالله آن است که نه در دولت و نه درخارج دولت، هیچ حلقه یی منتقد وهشدار دهنده، تصامیم واقدامات وی را تحت نظارت ندارد و هرآن چه انجام می گیرد، نتیجه ی جور آمد یک یا سه نفر از خواص است که همیشه درصحنه حرف اول وآخر را برزبان رانده اند.
ظرف هفته های آینده، با نمودار شدن وزن و اقبال کاندیدا های اول، دوم وسوم، حزب اسلامی مترصد اوضاع تا دقایق نود باقی می ماند و آنگاه دست ائتلاف به نامزدی دراز می کند که پیروزی اش از قید هرگونه احتمال و اما واگر ها آزاد شده باشد. حکمتیار حاضر به کنار آمدن با هرجناحی که مخالف گشایش بخت جمیعت باشد؛ به ویژه با  تیم کرزی و اشرف غنی، است و درین رابطه، براساس گزارش های جسته وکنده از منابع غیر رسمی، از مدت ها پیش با جنرال دوستم درتفاهم و تماس قرار دارد. حکمتیار از یاران دوره ی «شورای هم آهنگی» جنرال دوستم است و امکان مشارکت حکمتیار با گروه انتخاباتی اشرف غنی دور از امکان نیست. این تحولات، به نخستین نشست های انتخاباتی با حضور دکتر زلمی خلیلزاد درکابل هم بی رابطه نیست. درآن نشست ها، سیاستگران جمیعت، به نقش خلیلزاد دست رد تکان دادند وعامل منطقه یی و بین المللی بحران وانتخابات افغانستان را مانند گذشته دست کم گرفتند. اشتباه سران جمیعت حتی با تاوان های کمرشکنی نیز ترمیم نخواهد شد به دلیل آن که حوادث شتابنده اند و اولویت ها همچون آواری سنگین بر سر سیاست ورزان سنتی فرو می ریزد. این اردوگاه، حتی درمقام درک اوضاع تاریخی وسیاسی، نسبت به تحلیل وارزیابی حرکت انقلاب اسلامی ( مولوی نبی) نیز از شرایط کنونی کوتاه آمدند. 

جنرال دوستم عادتاً مشوره شنو و توزین گر نظریه ها و تحلیل ها است. او با هشیاری به موقع، برای نخستین بار، جایگاه معاونت اول در آرایش های انتخاباتی را در گروه آقای غنی از آن خود کرد. سیاستگران غیرجهادی ونزدیک به امریکا، در12 سال اخیردرپناه قدرت سیاسی ونظامی جمیعت اسلامی قرار داشتند. اما با آغاز موج برگشت به دلیل درافتادن جمیعت با امریکا، به گزینه نظامی جنرال دوستم گرایش نشان دادند واکنون طیف سکولار، از حمایت نظامی و قومی جنرال دوستم درداخل افغانستان بهره مند اند. اکنون وضعیت از گذشته تفاوت دارد و این سیاستگران، یک  قوت نظامی وقومی همبسته  را که در تعیین سرنوشت حکومت ها، نقش اساسی داشته اند، با خود دارند.