-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۳ اردیبهشت ۳۱, چهارشنبه

نظرشخصی آقای داود زی یا تصمیم حکومت؟

در دپلوماسی مبتلا به هرج و مرج، هرکس ساز خود را می زند و کسی هم مؤاخذه نمی شود.


عمرداود زی وزیر داخله نسبت انداخت های موشکی از خاک پاکستان به کنر به جانب پاکستان هشدار صادر کرد. اگر دریک حکومت تابع نظم، هشداری رسمی عنوانی یک کشور خارجی صادر می شود، لزوماً نه از زبان وزیر داخله، بل از طریق وزارت خارجه یا مستقیماً تحت عنوان اعلامیه ی «شورای امنیت ملی» یا فیصله نامه ی کابینه ی حکومت موضع گیری صورت می گیرد.
داود زی بدون تصویب حکومت و فیصله ی رسمی «شورای امنیت ملی» درکابل چنین گفت:
« ملت ما از حملات راکتی و توپخانه یی پاکستان به ستوه آمده است، این حملات باید متوقف شوند، ورنه افغان ها مجبور خواهند شد تا در مورد تصمیم بگیرند. امیدواریم به سخن ما گوش داده و عاقلانه فکر کنید."
درین بیان کوتاه، نقش دولت، وزارت خارجه و تصمیم شخص رئیس جمهور و وضاحت وزارت دفاع ملی، مفقود است. سکوت کرزی و شورای امنیت ملی نیز بیانگر این امر است که سخنان بالا، بخشی از دیدگاه های شخصی عمر داود زی است که جانب پاکستانی آن را جدی نخواهد انگاشت. این وضع، نمایش دیگری ازیک حاکمیت ملوک الطوایفی است. آقای داود زی به وکالت از «افغان ها» اخطار داده که «مجبورخواهند شد تا در مورد، تصمیم بگیرند.» اما ایشان بی تردید از دپلوماسی هردم خیال و نا پایدار حکومت مطلع است که زمانی آقای کرزی اعلام داشته بود که افغانستان هرگز مانند پاکستان به عمل بالمثل (انداخت های توپچی و سلاح سنگین) به خاک پاکستان انجام نخواهد داد؛ چرا که درآن جا غیرنظامیان ممکن است صدمه ببینند!

آقای داود زی بی شک این نکته را هم به یاد دارد که رئیس جمهور افغانستان، پاکستان را کشور «برادر» می خواند و هماره ممنون احسان آن ها می باشد. نیاز دپلوماسی کشور این است که دیدگاه رسمی مشخص و راهبردی اعلام شود و نباید هیچ گاه نقض شود. یکی ازملازمه های این امر مهم، تعریف «دشمن» است. دشمن هم درسطح داخلی وهم درسطح منطقه، خودش را با موشک ها و عملیات منظم  خرابکاری برای افغانستان تعریف می کند؛ اما حکومتی که ازنظر سلامت فکری وتعهد، نسبش به درستی معلوم نیست، تنها هنری که دارد، جرقه زدن های واکنشی و لفظی است.