-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۳ اردیبهشت ۳۰, سه‌شنبه

آزمون عبرت بار «تنگی تاشقرغان»

حکومت مقوایی که جدا افتاده گی یک مسیر سیل برده را پُر کاری نمی تواند، بحران های پیشرو را چطور مهار خواهد کرد؟


صبور رحیل
هم رقت آور هم شرم آور. نه تنها به دولت بلکه به همۀ ما شرم آور است. دولت اگر کاری نکرد و باید بشرمد، ما هم به قدر جایگاه خود خجالت بکشیم که هرگز برای مجبور ساختن دولت به خدمت برای مردم کاری نکردیم.
یکی از دلایلی که از اپوزیسیون دولت کرزی متنفر شده بودم و هنوز هم متنفرم همین است که هرگز کاری نکردند که دولت را مجبور به خدمت به مردم بسازند و یا خود دست به کار شوند و کاری که می توانستند انجام بدهند. یگانه کار شان برای ده سال تقبیح کردن و محکوم کردن بود در رسانه ها. اعلامیه می دادند و فکر می کردند کار و وظیفۀ خود را به بسر رسانده اند.
هم کرزی، هم اپوزیسیون و هم نخبه گان سیاسی و اجتماعی و فرهنگی این کشور باید خجالت بکشند که دولت را مجبور به خدمت نساختتند.
همین حالا هم چنانچه دیده می شود، تنها این برادر ماست که رفته و یک گزارش از منطقه تهیه کرده است. دیگران چه می کنند؟ برای رفع این مشکل چه کردند؟ برای جلوگیری از تکرار آن چه می کنند؟ برای نجات مصیبت زدگان و رفع نیازهای عاجل آنها چه می کنند؟

عبدالحی خراسانی

آقاى رئيس جمهور !
جناب آقاى قانونى !
اين وضعيت يكى از شاهراه هاى استراتيژيك كشور است كه شرق آسيا را به جمهورى هاى آسيا ى ميانه وصل مى نمايد !
تنگى تاشقرغان !
من به رئيس جمهور حق مى دهم كه اين جاده را نشناسد ! اما تعجب برانگيز است كه حضرت قانونى اين نام را نشنيده باشد و از أهميت اين جاده و عزت و اعتبار اين مردم مجاهد و سر بلند خبر نباشد !؟
اين وضعيت رقت انگيز و تأسف بار بعد از ده روز واقعا ً شرم آور است !
سكوت ناشى از عزت نفس و صبر منبعث از ايمان بخدا نبايد سبب بى اعتنايى شرم آور شود .
دولت موظف است به مقامات محلى و مسؤولين دستور لازم را جهت بررسى وضعيت دشوار صادر نمايد .