-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۳ اردیبهشت ۲۹, دوشنبه

چرا آقای «قانونی»، خود از «دشمن» تعریفی نمی دهد؟

شاید معامله گران ردیف اول، حالا به سازشکاران پس ازخود، تکلیفی را معیین می کنند که خود از انجام آن تحاشی جسته اند.


تاریخچه ی زنده گی محمد یونس قانونی - معمار حکومت پس از طالبان- گواه است که وی «دشمن» هیچ کس نیست و به طور مشخص، درعمل هیچگاه «دشمنی» تعریف شده نیز نداشته است. اندکی پس از رژیم طالبان، وقتی قانونی وزیر داخله بود؛ نخستین گروه از رهبران طالبان در پناه دولت قرار گرفته و به امر قانونی، درمهمان خانه های دولتی مستقر شده و به اضافه ی مخارج و توظیف محافظان، حتی یک یک دستگاه تفنگچه ی خود کار در اختیار شان قرار داده شده بود. این کار به امر و براساس موافقت جمعی دولت صورت می گرفت؛ همان روشی که حالا از دایره ی ابهام بیرون زده و مرز بین دولت، طالب  وتروریست را زایل کرده و تاوان روزمره، حاصل از جنایات مرگبار را، شهروندان عادی و نفرات سکتورهای امنیتی و دفاعی تحمل می کنند. در شرایط حاضر که آفتاب دولت کنونی بر لب بام است؛ آقای قانونی در جلسه ی امنیتی به هدف آمادگی‌های دور دوم انتخابات ریاست جمهوری اظهار داشت:
 « ضرورت است که ما با ارائه تعریف روشن از دوست و دشمن، از سرباز تا بلندترین مقامات ارتش، پلیس و امنیت ملی افغانستان تقدیر کنیم. در این صورت است که ارتش ما با تعریف روشن از دشمن شاهد دست آوردهای به مراتب بزرگتر از گذشته خواهد بود."
آقای قانونی به رسم سلسله مراتب «تنظیمی» جایگیر مارشال فهیم است، چرا خود تعریفی مشخص را به گوش جنرال ها و رهبران نظامی ارتش نمی رساند.  ظرف 12 سال، مارشال فهیم و خلیلی درکنار کرزی، کدام تعریف مشخصی متفاوت از تعریف کرزی از «دشمن» و طالبان ارایه داده اند؟ معاونان رئیس جمهور، دیگر شرکای «تنظیمی» دولت ( استاد سیاف و حزب اسلامی ارغندیوال وگروه نکتایی داران وابسته به جریان «روم» و «پشاور») حتی یک بار نظر متفاوتی دربرابر کرزی در برخورد با طالبان مطرح نکرده اند. ظاهراً تنها فرد تکتاز و خود محور که به نماینده گی از دولت، حکومت، دستگاه قضایی و ارتش وامنیت ملی افغانستان از طالبان تعریفی مشخص داده و هیچ گاه با اعتراضی «برادران» هم مواجه نشده، آقای حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان بوده است.
تعریف  رسمی دولت افغانستان که از زبان فرد اول مملکت شنیده شده این است: طالبان «فرزندان افغان» اند که فریب «دشمنان افغانستان» را خورده و کدام جنایت آگاهانه را درحق مردم کشور انجام نداده و جنایاتی هم که صورت گرفته وبا همان شدت جریان دارد؛ «کارطالبان افغان» نبوده و«دشمنان» ( که تعریف آن به هیچ کس معلوم نیست) درپس این ماجرا ها قرار دارند! گمراهان تاریخی کم کم با کرشمه افاده می دهند که دشمن، هرکه است، غیر از طالبان است!
این، تعریف سردرگم وکج وکوله، تعریف دولت افغانستان از «دشمن» است که آقای قانونی معاون اول آن است.
حال کدام «دولت» درین فصل آخر، تقاضای معاون اول را برآورده کند؟ همین دولتی که تند تر از طالبان، برضد امریکا موضع گیری کرده و هزاران تروریست وجنایتکار را از زندان رها کرد، خود به خود تعریفی عملی و بدون ابهام از «دشمن» ارایه داده است. چرا یونس قانونی از طریق پارتی جمیعت وشورای نظار و همراهان ائتلافی درولسی جرگه، حتی یک بار به طور صریح ومؤثر برضد اقدامات طالب گرایانه ی کرزی وفهیم صدای خود را بلند نکرد و حالا که همه چیز گره در گره باهم تاب خورده، سخن از «تعریف دشمن» برزبان می آورد؟ معاون اول رئیس جمهور باید چنین تعریفی را به مردم اعلام کند نه این که از دیگران تقاضا کند که چنین کاری را برای آن ها انجام دهند. مردم، هم درجنگ، هم درعرصه ی سیاست وهم درآزمون انتخابات، «دشمن» خود و افغانستان را تعریف کرده اند؛ مشکل این است که یک گروه انگل سیاسی، راه راه توسعه و نظام سازی را سد کرده است.