-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۳ خرداد ۴, یکشنبه

دستگاه های شنود تلفن درسفارت ها مستقر است.

واکنش خنده آور شورای وزیران در برابر انتشار خبر شنود مکالمات تلفنی درافغانستان


اعلامیه یی از سوی شورای وزیران افغانستان در باره ی ختم فعالیت دستگاه های تکنیکی «امریکایی وانگلیسی» که مکالمات تلفنی را شنود می کنند، صادر شد که مایه ی درنگ است.
دراعلامیه گفته شده که شنود مکالمات تلفنی افغان ها از جانب نیروهایی درافغانستان، نقض صریح حاکمیت ملی افغانستان است. دستگاه های شنود ظاهراً به هدف مبارزه با قاچاق مواد مخدر درافغانستان است.
به نظرمی رسدکه تنظیم کننده گان این متن و مصوب کننده ها در شورای وزیران، به یک سویه از نظر فهم تکنیکی وعلمی از فناوری پیشرفته ی ارتباط و کشفی مخابراتی، از سواد و برداشت بسنده درین باره بی بهره اند. کارگیری ازین وسایل نه تنها به وسیله ی امریکا وناتو، بلکه از سوی کشورهای همسایه (ایران، پاکستان وروسیه) در12 سال گذشته به طور منظم وجود داشته و درچند کتگوری، تماس های مخابراتی ثبت و شنود شده و سپس به مواد تحلیل اطلاعاتی درجه اول، دوم وسوم تبدیل شده است و این «رود را سرِبازایستادن » نبوده و هنوز هم نیست.
ریاکاری شورای وزیران حکومت کابل درین باره اظهرمن الشمس است. حامدکرزی، معاونانش وجمله وزیران وهمپالکی ها از همان آوان با تلفن های خاص که به همکاری امریکایی ها برای شان توزیع شده بود؛ سال ها بدون پرداخت پول اعتباری مجهز بودند. پس ازآن نیز، ازطریق آدرسهای مختلف، بازار شنود مکالمات در افغانستان از سوی ده ها کشور، به خصوص بازیگران رقیب درکشور، ادامه داشته و حالا هم بدون وقفه جریان دارد.
وسایل پیشرفته برای شنود، درتمامی سفارت های کشورها درکابل نصب وفعال است و امنیت ملی از همه مسایل مطلع است. نیروهای امریکایی و ناتو برتمامی اطلاعات آنان ( البته مستثنا از مکالمات انتقالی از سفارت ها که درهوا به رمز تبدیل می شود) اشراف دارند. در 12 سال، هیچ مکالمه، صورت جلسات، گوش به گوش گپ زدن های مقامات- حتی با اعضای خانواده ی شان درنیمه های شب و ... بدون شنودنمانده و ابزارهای کشف مکالمات به حدی مدرن و پیچیده اند که از نظر حجم ووزن بسیار کوچک و قابل حمل اند و این وسایل درتمامی قرارگاه ها، پایگاه ها و اقامت گاه های نماینده گان بین المللی نصب و فعال اند.
دستگاه های کشف و ضبط مکالمات درافغانستان به خصوص از سوی ایران و پاکستان با استفاده از دستگاه هایی صورت می گیرد که قبلاً به طور قانونی از طریق محموله های «خاص دپلوماتیک» که درمیدان های هوایی و راه ها از هرگونه تفتیش و بازرسی مصئون می باشند؛ به کابل منتقل شده و درزیرزمینی های سفارت ها جا به جا اند. درین مسأله با آن که شنود مکالمات رهبران دولتی، نخبه گان سیاسی، حلقات نظامی وامنیتی و منابع خاص افغانی اهمیت درجه اول دارد؛ کشف وشنود، وجنگ اطلاعاتی کشورهای بازیگر نیز با استفاده از همین دستگاه ها برعلیه یکدیگر صورت می گیرد.
شورای وزیران افغانستان این اقدام بیهوده را به خاطر رسانه ای می سازد که برضد امریکایی ها سیاه نمایی کند؛ ورنه، درهرجایی که یک دفتر اداری یا واحد امنیتی خارجی مستقر است، درهمان جا، وسایل حساس وهوشمند کشف و شنود مکالمات نصب است و دولت، که خود میان چند کانال اطلاعاتی تکه و پاره شده و هوش منظم ندارد، هرگز توان انتظام و مدیریت یا جلوگیری از فعالیت چنین مراکز را ندارد.
دولت افغانستان با ایجاد هیاهوی تبلیغاتی هیچ چیزی را به نفع سلامت ملی افغانستان حاصل کرده نمی تواند. خود عناصر وحلقات دولت، درواقع از میان همین دستگاه ها تولید شده و بردستگاه اجرایی کشور نصب شده اند. عنصر آفریده شده، به خالق خود نمی تواند دهن کجی کند. وقتی امریکایی ها دستگاه های هوشمند به میدان هوایی کابل آوردند تا جلو انتقال محموله های پول وفرارسرمایه از افغانستان را که به وسیله قوماندان ها و معاونان رئیس جمهور به خارج انتقال داده می شد؛ بگیرند؛ اما همان دستگاه ها به امر حامدکرزی و مشوره ی فهیم خان از میدان هوایی دور ساخته شدند. دولت بهتر است درمورد خطر انسداد حسابات بانکی بانک های افغانستان درخارج جلسه تشکیل دهد؛ ورنه مکالمات تلفن ها که از سوی کمپنی های بین المللی اداره می شود، از ابتداء دراختیار افغانستان قرار نداشته است.
اگرآقایان اندکی فراست داشته باشند، درک می کنند که دسترسی نود درصد از جمیعت قریب سی میلیونی یک کشور گرسنه و محتاج و ایستاده زیر خط فقر، به امکانات پیشرفته ی مخابراتی، امری تصادفی نیست و سخن گفتن ازین که فلان دستگاه باید غیرفعال شود تا کنترول برمخابرات تأمین شود؛ نشان دادن صریح نادانی مقامات است. اگر زیاد درین باره مسئولانه عمل می کنند، باید شبکه های مختلف مخابراتی را فلج کنند که البته این صلاحیت از دست شان خارج است. گذشته ازین، مافیای افغانستان چه رازی دارد که مافیای بین المللی از آن بی اطلاع است؟