-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۳ خرداد ۱۰, شنبه

استاد سیاف: اتحاد ومذاکرات نباید رسانه ای شود.

دیدار دکترعبدالله و عبدرب رسول «سیاف» با نتیجه ی غیرمشخص پایان یافت.

بربنیاد خبر مؤثق، دیشب استاد عبدرب رسول «سیاف» به دیدار دکتر عبدالله به خانه اش رفت. دکتر عبدالله برای پذیرایی از مهمان، پیشاپیش از خانه بیرون آمده و درمیدانچه ی واقع درجاده ی فرعی انتظار او را می کشید. ضیافت انتخاباتی چند ساعت به طول انجامید و تعارفات زیادی میان دو طرف مبادله شد. اسماعیل خان معاون آقای سیاف نیز در مجلس حضور داشت. ظاهراً امور نظم ونسق، رایزنی و دیدو بازدید ها همه بر عهده ی اسماعیل خان گذاشته است.
درخبرآمده است که استاد سیاف پیوستن خود به تیم «اصلاحات و همگرایی» را فی المجلس به اطلاع دکتر عبدالله ابلاغ کرده؛ اما ترجیحاً تقاضا کرده است که این مسأله نباید در رسانه ها به گونه ی رسمی، منعکس شود. درمجلس قرار برین شده که کلیه تمهیدات برای اجرایی کردن اتحاد تیم سیاف با دکتر عبدالله را اسماعیل خان با صلاحیتی که از سوی رهبر تیم برایش تفویض شده، به پیش ببرد. با این حال، از تماس ها و تعامل دوطرف این نتیجه ی مشخص حاصل نمی آید که استاد سیاف با سازوبرگ نفرات و فرماندهان خود، برای پیوستن کامل به تیم اصلاحات وهمگرایی تصمیم کارتمام اتخاذ کرده باشد.
شاید سیاف علت این امر را به دکتر عبدالله توضیح داده و عبدالله هم سری تکان داده و و رسانه ای کردن این مسأله بازهم به آینده حواله شده باشد. چرا استاد سیاف بسیار محتاطانه و به دور از هرگونه اشتباه قبلی با جناح های انتخاباتی پیشتاز، مانور می دهد؟
بی هیچ تردیدی باید پذیرفت که استاد سیاف، مشت خود را در برابر چشمان عبدالله باز نکرده است. او روی این احتمال سرمایه گزاری کرده است که تیم پیشتاز، هر روز در برابر همدیگر جری تر شده و گاه از ادبیات غیرمدنی علیه یکدیگر به تقابل مشغول گشته اند. هرچه به موعد برگزاری دور دوم انتخابات نزدیک تر می شویم، فضای نا هم پذیری و کم شکیبایی بین دو تیم فزونی یافته و نگرانی ها از وقوع حوادثی که هیچ کس خواستار آن نیست؛ نیز پر رنگ تر می شود. استاد سیاف، یک قطعه نرم عایق بین دو خط برهنه ی انرژی برق قرار دارد. او واضحاً خودش را ازهرگونه آلوده گی لفظی و تعامل متعارف پره و جمپه ی انتخاباتی بیرون خط نگهداشته و به حیث برنده ی اصلی درصورت نیاز به یک نیروی سوم و خلاص گیر تبارز کرده است.

علاوه برین، شما عزیزان را به بازخوانی گزارشی فرا می خوانم که به تاریخ سه شنبه 12 حمل سال 1393 تحت عنوان « اروپا وامریکا بر استاد «سیاف» تمرکز کرده اند.» از طریق «گزارشنامه ی افغانستان» منتشر شده بود. آیا به سیاف به حیث  مناسب ترین فرد برای جلوگیری ازیک تنش فراگیراحتمالی میان تیم های رقیب درپایان انتخابات دور دوم از سوی امریکا و اروپا نگریسته نمی شود؟ خاصه آن که رایزنی سیاف با سفرای کشورها همچنان ادامه یافته است.



آیا استاد سیاف یک گزینه ی احتیاطی و تعیین کننده خواهد بود؟
منبع: یک تن ازهمکاران و مترجمین جریان

(انتشارمشخصات منبع نزد ناشر محفوظ میماند.)



سفارت امریکا، اکثر کشورهای مؤثر اتحادیه ی اروپا و کشورکانادا به این نتیجه رسیده اند که غیر از استاد سیاف هیچ یک از کاندیدای دیگر نمی تواند بحران فعلی افغانستان را مهار کند و یا به اختلافات قومی این کشور پایان دهند.
در دیدارهایی که سفیرامریکا، سفیرکانادا و سفیر ناروی به طور جداگانه با استاد سیاف داشتند، هرکدام نظریات خود را طور صریح بیان داشتند و به استاد سیاف گفته اند:« تمام مطالعات ما به این نتیجه رسیده است که شما می توانید به بحران فعلی پایان بخشید  وتمام جهت های مطرح درافغانستان به دور شما جمع شوند.» آن ها همچنان گفته اند:« تمام کاندیدان فعلی با وجود رقابت انتخاباتی، برای شما یک احترام – ولوظاهری باشد- دارند و نمی خواهند شما را مستقیم و رو در رو مورد انتقاد قرار دهند و درمحافل ومجالس هم ازین که نسبت به شما احترام کنند؛ هیچ حرجی درخود نمی بینند. حال آن که در مقابل یکدیگر چنین نمی کنند و آماده نیستند به یک دیگر تسلیم شوند.»
سفرای اتحادیه ی اروپا اکثرشان با استاد سیاف دیدار جمعی داشتند و به عین نتیجه رسیده اند. «آن ها تأکید داشتند که بعضی از کاندیدان پیش از پیش خود را برنده اعلان نموده اند و درصورت ناکام شدن، بهانه می آورند و نتایج انتخابات را نمی پذیرند واین مورد بسیار نگران کننده است.» «اگراشرف غنی برنده باشد، اتحاد شمال که از قدرت و نیروی نظامی و مردمی برخوردار است؛ نتیجه را نمی پذیرد و اگر هم داکتر عبدالله برنده شود، بیشترین اقوام پشتون حاضر نیستند دیگر به حاکمیت جناح سمت شمال که به داکترعبدالله بیشتر تمایل دارند؛ تن دربدهند.»
«و به همین لحاظ، یگانه فاکتی که باقی می ماند، ودر صورت ضرورت هم هیچ جناحی خود را درتنگنا احساس نمی کند؛ استاد سیاف است. هم اتحاد شمال که بیشترین شان از مجاهدین هستند، استاد سیاف را خوب می شناسند و به مواقف او آشنایی دارند و هم به او احترام قایل هستند و در دوره های مختلف، استاد سیاف با آن ها بوده است. از ریاست او هیچ گاه خود را محروم احساس نمی کنند و همچنان پشتون های افغانستان نمیتوانند نقطه انتقادی براستاد سیاف ازین که پشتون نیست؛ مجاهد نیست؛ رهبرنیست؛ و... داشته باشند.»
این سفرا به ویژه سفارت کانادا و امریکا طور غیرمستقیم پیشنهاد کمک مالی به کمپاین استاد سیاف را نمودند؛ ولی استاد سیاف کمک های شان را قبول نکرده است. این موضوع برای آن ها حیرت آور بوده که چرا استاد سیاف نه تنها که از آن ها کمک نمیخواهد؛ بلکه کمک پیشنهادی آن را هم قبول نمی کند؟
سفیرامریکا به استاد سیاف پیشنهاد پشتیبانی مشروط را نموده است و پس از جروبحث های زیاد، استاد سیاف به آنان گفته است که « درآینده اگر من برنده شدم، طرح و برنامه ی خود را دارم؛ ولی در رابطه به آنها با شما مشورت خواهم کرد تا منافع شما هم به عنوان همکاران جهانی ما به خطر نیفتد؛ ولی هیچگاه من از شما طرح نمی گیرم.»
«استاد سیاف از آن ها خواسته است که برزگترین کمکی که می توانند بکنند این است که درصورت برنده شدن، به حکومت اومثل گذشته همکاری ملی وبین المللی خود را ادامه بدهند و زمینه را مساعد بسازند که استاد بتواند طرح های خود را عملی بسازد.»

«همچنان استاد سیاف از آن ها خواسته است که به نام های حقوق بشر، حقوق زن و .... مسایل نباید در راه حکومت او سنگ اندازی کنند؛ واگر چیزی را مشاهده کنند که برخلاف منافع ایشان بود، میتوانند دررابطه، مستقیم مذاکره کنند. اما اداره ی فعلی حقوق بشر درافغانستان را از اساس قبول ندارد واین اداره هیچ گاه یک اداره ی بیطرف نبوده است و در رأس آن کسی قرار داشته که یک بدبینی سابقه وتاریخی نه تنها با استاد سیاف بلکه با تمام مجاهدین، به ویژه مجاهدین پشتون داشته است واستاد سیاف ازین ناحیه، از ناحیه ی برنامه ی (دی دی آر) وبی خلع سلاح بی وقت مجاهدین از ایشان سخت شکایت داشته است.»
موضوع دیگر، امضاء نمودن پیمان امنیتی بوده که در رابطه، استاد سیاف به صراحت برای شان گفته است که «این پیمان را امضاء می کند. چون هم مردم با این پیمان موافق اند و هم از نگاه استراتیژی سیاسی، این پیمان به نفع افغانستان است.»
موضوع دیگری که مورد مناقشه بوده است، موضوع یک تن از زندانیان مهم القاعده (....) عرب درامریکا بوده است که در تحقیقات خود اعتراف نموده است که او متأثر از افکار و اندیشه های اسلامی استاد سیاف است. استاد سیاف درین رابطه، این سفرا را قناعت داده است و گفته است که مسلمان بودن او و دعوتگر بودن او به هیچکس پوشیده نیست و شاید این شخص ازکرکتر وشخصیت استاد وسخنرانی های او متأثر شده باشد. ولی به این معنا نیست که استاد سیاف، افکار واقدامات القاعده را تأیید می کند.
از جمله استاد سیاف برای شان استدلال نموده است که «القاعده بیشترین ضرر را بر او و حزب او (اتحاد اسلامی افغانستان) از نگاه مالی وسیاسی درجهان اسلام به ویژه کشورهای خلیج وارد نموده است والقاعده از 20 سال به اینسو موضعی مخالف استاد و نظریات او داشته است. اگر باور ندارند به آرشیف سخنرانی ها و دیدگاه های سران القاعده مراجعه کنند.»
یکی از موارد بحث سفارت خانه های مذکور، موضوع تلویزیون های افغانستان، رسانه ها، وبرنامه های آینده ی آنان بوده است که استاد سیاف در رابطه به این موضوع با ایشان مخالفت کرده است وخاطرنشان نموده است که « این جریانی که فعلاً به نام آزادی بیان جریان دارد، نه به نفع نظام است و نه هم به نفع جامعه ی جهانی و حضورایشان را درافغانستان خدشه دار می کند وگفته  است:« در رابطه با این موضوع، می شود که درآینده به یک دیدگاه مشترک برسیم و راه سومی ومصلحت را اختیارکنیم.»
از جمله ی مسایل مورد بحث، معاونین استاد سیاف بوده است که استاد سیاف در رابطه، جامعه ی جهانی را اطمینان داده است و با قاطعیت از شخصیت معتدل دو معاونش دفاع نموده است.
به هر صورت، سفارت خانه های مذکور به نحوی رئیس جمهور شدن استاد سیاف را به مصلحت جریان فعلی میدانند و این موضوع را با بعضی یدگر از کاندیدان هم شریک ساخته اند.

هنوز این رأی زنی ها ادامه دارد....