-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۳ خرداد ۶, سه‌شنبه

دکترسمیع حامد: این پارلمان چه بد می کند؟

اشاره: برخی ها درفهم واژه ی «افتخار» بد رقم می لنگند. خوشحالی برخی ها از عمل کرزی در برابر اوباما و تحاشی از دیدار در «بگرام» قصه ای را به یاد می آورد که یک بنده خدا، برای نقض دستور ومقاومت در برابر یک خلافکار متجاوز، اریکین را کج گرفته بود! 


نرفتن کرزی به بگرام « قهرِ دپلوماتیک » نیست ، « نازِ دپلوماتیک» است. زیرا از واکنش بر می آید که کرزی با اینکه اوباما بدون در جریان گذاشتن قبلی او آمده است، مشکل ندارد بل مشکلش این است که چرا با هم به جای «بگرام» در « ارگ» ملاقات نکنند. حالا گیرم اوباما قبول نکرد ، مسوولیت رییس جمهور افغانستان این بود که به « نرفتن» بسنده کند و افتحار هم کنیم که نرفته یا مسوولیت مهمتری دارد : این که سفیر امریکا را بخواهد و اعتراض دپلوماتیک مستقیم کند...این که وضعیت را تا حدودی برای مردم روشن کند که در اصل اوباما از نظر دپلوماتیک ( حتا در جوجنگی- سیاسی) با بهره برداری از کدام « حق » بدون اطلاع قبلی ( یا اطلاع در دقیقه های آخر) به افغانستان آمده است؟ و چرا بارگذشته برخورد جدی نشده بود؟

همه میدانیم که امریکا ، کرزی را به قدرت رساند و بدون حضور نیروهایش ما با چالش های زیادی رو به رو میشویم اما این به مفهوم آن نیست که « مزدور» او باشیم...او همه به ما نیاز دارد...ما با هم به صورت بالفعل متحد ستراتیژیک هستیم و امریکا نیز بدون ما با مشکل زیادی رو به رو میشود.
کرزی بلاخره یک « ناز» کرد اما این پارلمان افغانستان چه بد میکند؟ در اصل که کرزی « سرایدار سیاسی» است و این وطن « سرای ملت» است که نماینده های ملت باید از آن پاسداری کنند. آنها چه کردند؟
و « ما» که خود را « مردم » میخوانیم چه کردیم جز این که در بارهء موضوع تبصره کنیم. انگار این وطن خانهء رییس جمهور است و از ما نه...کم از کم شماری باید میرفتیم در برابر سفارت امریکا اعتراض میکردیم و میگفتیم : شما اینجا « مهمان » هستید، « صاحبخانه» نیستید! ما « متحد» شما هستیم « مزدور» تان نیستیم.
این کار را باید کرد. من ، تو ، او...ما!