-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۳ دی ۱۰, چهارشنبه

چرا عبدالله، امرالله صالح را معرفی نمی کند؟


معنوی و سروری؛ آخرین سربازان خسته که جمیعت اسلامی را به پایان خط سرنوشت می برند.

در گیرو گرفت های لفظی بر سر کابینه، افلاس عمیق یا رازی تأسف بار برملا شده است. درتمام شورای نظار و جمیعت اسلامی که دکتر عبدالله نماینده ی آن قلمداد می شود؛ یک فرد حرفه ای، خوشنام، یا طرف قبول برای متحدان بین المللی یافت نمی شود که به وزارت داخله معرفی شود!
باخت سیاسی و تاریخی به همین ساده گی قابل درک است. فضل احمد معنوی بهتر است به به ریاست قضا نامزد شود نه سازمان گسترده ی پلیسی که از شش جهت در جنگ است. معنوی از نظر کارآموزده گی در امور امنیتی و کشف، به اندازه ی یک آمر حوزه که در سال های جنگ کار کرده، معلومات و تجربه ندارد. دکترعبدالله با چه پشتوانه ی مسلکی می تواند ادعای پر کردن پنجاه فیصد حکومت ودولت را بکند؛ درحالی که فقط از کارتن تنظیمی خیلی به زحمت می توان نفر بیرون کند و هیچ کادر جوان را صاحب اهلیت واستحقاق نداند. 
افلاس برجسته تر آن است که عارف «سروری» را که دست کم ده سال پیش تاریخ مصرف خود را باخته بود، شایسته ی وزارت داخله دانسته و با همین قطعه نا کارآمد چانه می زند. عبدالله واقعاَ کمال کرده است! عبدالله پنج سال وزیرخارجه بود؛ پالیسی بین المللی را اگر نخوانده، بخواند؛ اگر فرصت خواندن با قاعده و کافی نداشته، بازخوانی کند؛ آن گاه درخواهد یافت که دست ماندن روی عارف سروری با مخالفت حتمی و رو راست امریکایی ها مواجه می شود.
او خود از نظر امریکایی ها، آفتاب لبِ بام است و این هندی ها هستند که مشوره ی هشدار آمیز داده اندکه نباید تنظیم ها به جرگه اپوزیسیون بروند تا سر از نو به دام پاکستان بغلتند. درهرحال، توافق هند وامریکا برسر عبدالله، سخت لرزان و کوتاه مدت است.
اگر عبدالله نمی داند، امریکایی ها خوب مطلع اند که عارف سروری یکی از ارتباطی های نام آور سپاه پاسداران ایران است که بعد از حذف از بدنه ی دولت کرزی، درکابل برای همین روز «مبادا» حفظ شده است. دکتر غنی که با گزینش و معرفی وی مخالفت کرده، تصادفی و خود به خودی نیست. امریکایی ها هرگز اجازه ی بازگشت عارف سروری را نخواهند داد. 
علاوه برآن، عارف سروری پرونده های زیادی دارد که اهم آن، مشارکت مؤثر، تعیین کننده و کارتمام در ترور احمد شاه مسعود است. او بود که صاف و ساده، فرمان تیرباران فرد تروریستی را در خواجه بهاء الدین صادر کرد که ظاهراً از مرگ حتمی رهیده بود و سرنخ اسرار، درکف داشت.
نتیجه ی برخورد تنظیمی وخاص به عوض تکیه بر جهان بینی باز ترسیاسی در تقسیم حکومت، شکست کاروان تنظیمی را شتاب می دهد. امروز هزاران فعال جوان و توانمند امنیتی و پلیس در انزوا قرار دارند؛ اما آقایان، هنوز فکر می کنند که قفل شرایط کنونی با همان کلید کهنه باز خواهد شد.
سوال کلیدی آن است که چرا دکتر عبدالله، امرالله صالح را به وزارت داخله معرفی نمی کند؟ دلیلش شاید آن است که ایرانی ها علاقه به امرالله ندارند. دلیل دوم این که شخص عبدالله، مایل نیست سایه گیر امرالله صالح شود که در محور یک جریان فرا تنظیمی ایستاده و چپ و راست پاکستان و ایران را در مباحث علنی به چالش کشیده و راه خود را به عنوان پیشگام یک جریان سوم باز کرده است. امرالله صالح برای دکترعبدالله یک کابوس است. امرالله صالح برای عطا محمد نور نیز یک کابوس جوان است. من اتهام نمیزنم؛ اطلاعاتم از منابع خاص ودست اول است و لازم نمی دانم پرده دری کنم. 
دلیل سوم آن است که محافظه کاران به ظاهر نسل دوم ( اما در واقع بسته به همان نسل خیالاتی جمیعت) امرالله را مستحق احراز چنین مقامی نمی دانند. از نظرآن ها جمیعت اسلامی اگر چه یک بنای قدیمی است؛ اما ملکیتی است که هنوز روی پایه های تفکر اخوانی و خواب های نهضت منطقه ای- عربی اسلام استوار است. 
اگر خوب دقت کنیم در بطن حوادثی که همه روزه از آن مطلع می شویم، یک چیز ترس آوری جریان دارد که به وضوح، قابل رؤیت نیست اما خبر از یک تحول ناگهانیی می دهد که شاید وضعی بیاید که همه را از الف تا ی ندافی کند. اگر رئیس جمهور و رئیس نهاد اجرائیه هر دو قبول کنند که مقام های سکتور امنیتی، کاملاً بر بنیاد توانایی های حرفه ای و کارشناسی گزیده شوند، یک نیمه راهی برای عبور از بن بست به سوی آینده کشیده خواهد شد؛ درغیرآن، آقایان نباید غافل باشند که مذاکره طالبان با هیأت های امریکایی در خارج از افغانستان جریان دارد وعنقریب ما می توانیم منتظر یک طرح جدید باشیم. 
اگر «تنظیم» ها برای امریکا «دشمن» اعلام شده حساب نمی شوند، حالا مطابق سیاست رسمی امریکا، گروه طالبان نیز از فهرست دشمن رسمی امریکا حذف شده است.