-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۴ خرداد ۴, دوشنبه

حاشیه یی بر سخنان وزیردفاع هند

اگر بین قدرت های شریک درجنگ افغانستان، توازنی ایجاد نشود، جنگ «شمال» بسیار مهیب خواهد بود.


وزیردفاع هند اخیراً گفت، درسطح منطقه، از تروریزم برضد تروریزم باید استفاده شود.

 این اشارۀ کوتاه، کتاب قطوری را ورق می زند که چه گونه جغرافیای جنگ مخفی در افغانستان، ازیک مرحله تا مرحلۀ دیگر،  ویراستاری می شود. دیگرهیچ اما واگری درمورد این که داعش همچون دریایی به شمال افغانستان سرازیر می شود؛ وجود ندارد. برخی ناظران که ظاهراً درتحلیل قضایا و قوانین جنگ بین الملل دیده گی ها و شنیده گی هایی زیادی داشتند؛ تا همین اواخر می گفتند داعش در افغانستان زمینه پرورش وتبدیل شدن به یک هیولا را ندارد.

اگر «مجاهدین» یا «طالبان» در یک پروسیهۀ طولانی، چنین زمینه یی را داشتند؛ چرا داعش نداشته باشد؟ همه این پدیده ها در زمان شان، از اتاق های جنگ عملیاتی- جهانی اداره می شدند و پیشکار منطقه یی شان، ای اس آی پاکستان بود. حالا نیز همان دیگ و همان کاسه است.
اما تفاوتی که در ساختار جناح های با هم دشمن به مشاهده می رسد، تغییر موقعیت اقتصادی، امنیتی و سیاسی پاکستان و موازی با آن، تثبیت قلمرو افغانستان به حیث یک میدان محور وتخته خیز برای جنگ جهانی به سوی آسیای میانه است. نباید کسی سرراست توقع کند که هند، توپ وتانک به صحنه بیاورد تا همه به چشم ببینند که قضیه از چه قرار است. قدرت ناشناختۀ سبوتاژی واطلاعاتی هند، به همان میزانی که نرم و نا محسوس است؛ فرا تصور نیز است. اگر مسئولیت سوق وادارۀ داعش درحال ظهور به حکومت کابل و امنیت ملی واگذار نشود؛ جنگ سخت وبی رحمانه یی در می گیرد و پاکستان، تاوان وحشتناکی خواهد پرداخت.
مثلاً تاوان وحشتناک برای پاکستان مشخصاً چه میتواند باشد؟ به عنوان مثال، مصرف یک انتحاری برای پاکستان اگر 500 دالر تمام شود، هندی ها با گردش مالی کاملاً مسلط بر بازار، می توانند قیمت هریکی را صد برابر کاهش داده و در اختیار نیروی امنیتی افغانستان قرار دهد. طرح دیگر، تأسیس کمپنی خریدوفروش و همچنان تولید انتحاری ها در داخل افغانستان تحت هدایت امنیت ملی، برای پاکستان یک کابوس مجسم است. شاید این پروژه هنوز شروع نشده؛ مگرما درآستانۀ یک جنگ از نوع دیگر هستیم. درست مثل جمع آوری دالر از بازار های افغانستان به وسیلۀ ایران.
پاکستان هماره تا گوشه گوشه کابل انتحاری فرستاده و زخم زده است. اما هیچ گاه غیر از وزیرستان ها، درگوشه و کنار تأسیسات حیاتی خود در اسلام آباد، انفجار های زنجیره ای انتحاری گیج کننده را تجربه نکرده است. باشنده های کابل به این پدیده عادت دارند؛ اما مقابله با انتحاری های ارزان در کوچه کوچه و جاده های اسلام آباد و مساجد پنجاب، درتوان پاکستان نیست.
ایران، هماره اعلام کرده که برای دفاع از حریم ملی خود، در دیگرکشورهای می جنگد. نظیرجنگ درعراق، یمن، لبنان، بحران، سوریه و اینک افغانستان. اشارۀ وزیردفاع هند به طور سربسته، شوراندن آتشفشان جنگ «وزیرستان ها» درپاکستان است. اشارۀ فرمانده نیروی زمینی ایران، اشاره اش واضحاً جنگیدن استراتیژیک در محور «شمال» افغانستان است. ظرفیت هردو نیروی منطقه یی، نسبت به هر زمان دیگر در حوزه افغانستان بالا است و اگر وضعیت طوری اتفاق بیفتد که فدراسیون روسیه به این معرکه به طور فعالانه وارد شود؛ تمرکز یک جنگ ویرانگر تاریخی در بستر شمال افغانستان اجتناب ناپذیر است.
با این حال، نباید فراموش کرد که هر سه کشور، درهمین مسیر، طرح ها وخواسته هایی دارند که ممکن است روی آن با امریکا و ناتو معامله صورت بگیرد. هند، به دنبال حفظ تروریزم در داخل پاکستان و ایجاد جبهه ضربتی ضد پاکستان در افغانستان است تا توان تولید تروریزم در پاکستان را ضعیف کرده و ساختار اقتصادی وامنیتی پاکستان را درهم بشکند.
ایران، درپی شکست ناتو وامریکا نیست؛ خواستار گرفتن امتیاز در افغانستان، و آسیای میانه است. تمرکز ایران برتاجکستان بسیار قطعی وکلیدی است و این امر، فقط از مسیر افغانستان می تواند محقق شود. مهار زدن داعش درافغانستان، ظرفیت عملیاتی این گروه را در عراق وسوریه نیز تباه می کند. بنا برین، ایران، تا کنون نخستین کشوری بوده که داعش را درچندین محاذ در سوریه و عراق به عقب نشینی واداشته است.
کشور چین، درحرکتی سنگین و آرام، در صدد دستیابی به جغرافیای اقتصادی و همچنان زمین های وسیع درصحرا های آسیای میانه است. هم با اردوگاه ناتو و هم با اردوگاه ضد ناتو به رهبری مسکو حاضر به معاملۀ مفید است. نیروهای روسیه عقب درهای مرزی افغانستان درتاجکستان درحال استقرار اند. جنگجویانی که به نفع روسیه و ایران خواهند جنگید، چه کسانی اند؟