------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ شهریور ۷, شنبه

انگلیس 605 پناهجوی افغانستانی را اخراج کرد

روزنامه گاردین

به گزارش خبرنگار سایت افغانستان خبرگزاری فارس، وزارت کشور انگلیس در یک پرواز اختصاصی حدود 10 تن از پناهجویان افغانستانی را روز چهارشنبه به کابل بازگرداند.

گاردین نوشت: پناهجویان افغانستانی که از انگلستان اخراج شده‌اند، شاید از مسائل حقوقی آگاهی کامل نداشتند.

این گزارش با اشاره به موفقیت شماری از وکلای انگلیسی در قضیه بیش از 60 پناهجوی افغانستانی افزود : این وکلا با استدلال‌های حقوقی خود موفق شدند جلوی خروج  50 پناهجوی دیگر را بگیرند.
بنابر این گزارش، جمعه هفته گذشته یک قاضی انگلیسی در مورد پناهجویان افغانستانی مقیم این کشور حکمی را صادر کرد که اعضای سایر مناطق افغانستان به استثنای کابل، پنجشیر و بامیان با خطر اخراج روبرو هستند و اعضای 31 ولایت دیگر اندکی مصونیت دارند.

روزنامه گاردین در ادامه این گزارش به اخراج «هارون احمدی» یکی از ساکنان ولایت نسبتاً ناآرام «لغمان» توجه کرده که پس از 11 سال اقامت در انگلیس از این کشور اخراج شد.

این جوان سی و نه ساله افغانستانی در گفتگو با این روزنامه انگلیسی اظهار داشت:  هیچ اطلاعی از  تصمیم و حکم دادگاه نداشته است.

«جیمز بیل» یک وکیل مدافع که در نهاد غیر دولتی قضایی موسوم به «دنکان لیویس» کار می‌کند نیز اظهار داشت: اکثر کسانی که در پرواز اختصاصی از انگلستان به کابل انتقال داده شدند، از قانون و حقوق خود آگاه نبودند چرا که در غیر این صورت با این حکم روبرو نمی‌شدند.
«ریچارد دانزیگر» رئیس سازمان بین‌المللی مهاجرت در افغانستان نیز اعتراف کرد که مسئله پناهجویان زیر سن قانونی در اروپا بسیار پیچیده است.

وی افزود: مهاجرین تنها تا 18 سالگی اجازه اقامت در کشورهای اروپایی را دارند اما در بعضی کشورها استثنائاتی نیز وجود دارد؛ به عنوان مثال مهاجرینی که مدت 5 سال در دانمارک زندگی کنند، تابعیت این کشورها را به دست خواهند آورد.

گاردین در ادامه گزارش خود نوشت: دولت انگلیس به واسطه اخراج صدها پناهجویی که بخش اعظمی از زندگی خود را در این کشور گذرانده‌اند، تحت انتقاد زیادی قرار گرفته است.

به نوشته این روزنامه انگلیسی، دولت بریتانیا تاکنون 605 پناهجوی افغانستانی که «بدون همراه» وارد این کشور شده بودند را اخراج کرده است.

این گزارش با اشاره به این که با وجود حضور نیروهای نظامی انگلیس در افغانستان، کودکان افغانستانی بیش از کودکان سایر ملیت‌ها از حق پناهندگی دائم محروم هستند، می‌افزاید: دولت انگلیس از سال 2006 تاکنون تنها به 6 درصد کودکان بدون والدین و همراه پناهندگی داده است.

این در حالی است که نشریه پالیتیکس نیز پیش از این گزارشی را در خصوص اخراج اجباری پناهجویان انگلیسی از افغانستان منتشر کرده بود.

بنابراین گزارش، وزارت کشور انگلیس برای خروج این پناهندگان بیش از حد عجله دارد.

این گزارش با اشاره به این که قرار است 45 تن از پناهجویان افغانستانی در پروازی لندن را به مقصد کابل ترک کنند، می‌افزاید: نام کسانی که به ولایت‌های خطرناک و آسیب‌پذیر افغانستان مربوط می‌شوند از فهرست بیرون کشیده شده است.

پالیتیکس نوشت: وکلای مدافع این پناهجویان به دنبال این هستند تا کسانی را که ناتوانی جسمی و روانی دارند به افغانستان بازگردانده نشوند.

بنابراین گزارش، موسسه «دنکان لیویس» مخالف خروج اجباری پناهندگان افغانستانی از انگلیس است.

دنکان لیویس معتقد است هیچ منطقه‌ای از افغانستان به استثنای کابل، بامیان و پنجشیر از سوی حکومت انگلیس برای بازگشت پناهندگان مصون دانسته نشده است؛ این در حالی است که کابل از جمله ولایت‌های است که مصون نبوده و تا چند روز پیش شاهد حملات مرگبار بوده است.

پایگاه خبری بی بی سی نیز چندی پیش به موضوع برخورد دولت انگلستان با مهاجرین افغانستانی پرداخته است.

بنابر این گزارش، بعضی از این نوجوانان بدون همراه که بخش قابل توجهی از دوران کودکی خود را در انگلیس به سر برده‌اند به فرزندخواندگی خانواده‌هایی داده شدند که در ازای دریافت پول از دولت انگلیس از این کودکان تا سن 18 سالگی نگهداری کرده‌اند.

بی بی سی نوشت: قانون مهاجرت انگلستان به این کودکان اجازه می‌دهد تا سن 18 سالگی در انگلیس بمانند ولی پس از آن حق ماندن در این کشور را از دست می‌دهند. تقاضای شمار زیادی از این نوجوانان برای ماندن در انگلیس بعد از سن 18 سالگی رد شده است.

به گزارش بی‌بی‌سی، اکثر این کودکان را ترس از طالبان و ناامنی به مهاجرت از وطن وادار کرده است.

این گزارش می‌افزاید: نتایج یک تحقیق در مورد 200 نفر از این افراد که به افغانستان بازگردانده شده‌اند، نشان می‌دهد که اغلب آنها یا به مواد مخدر روی آورده‌ یا دوباره افغانستان را به امید زندگی بهتر در کشوری دیگر، ترک کرده‌اند.