------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ مرداد ۲۸, چهارشنبه

«انتخابات پیش هنگام» یا استقبال از جنگ داخلی

متأسفانه اوضاع به سوی سقوط دولت غنی- عبدالله جلو می رود.


یک سری اطلاعاتی که من در هفته های پسین مرور کرده ام و سرعت وقایعی قهقرایی که همه از رسانه ها می شنوند؛ این نتیجه را به دست می دهند که حکومت غنی- عبدالله به سوی سقوط نزدیک می شود. خدا کند من مسیرانکشافات را نادرست تشخیص داده باشم.
 سقوط در افغانستان (کشوری که هیچگاه تابع سیستم واحد نیست) هماره، زلزله سان، یک تکانی دارد و همه چیز فرو میپاشد. سقوط، صرفاً افتادن سقف رهبری سیاسی نیست؛ مظاهر پوسیده گی، ازهمین حالا درهمه جا مشاهده می شود. کل پیکر ساختار حکومت که ظاهراً «نظام» خوانده می شود، معجون مرکبی از عناصر عمدتاً نا کارآمد، نافی نظام، فرصت جو و کارکشته های فساد سالاری است. 
اگر متحدان منطقه یی و بین المللی درین باره اندکی بیش تسامح واغماض کنند، انفجار اجتماعی عظیمی روی خواهد داد.

حکومت «موازی» درافغانستان، خود مولد بحران جدید و عامل تشدید تناقضات و نا به سامانی های گذشته است. متأسفانه، ایجاد نظام دو پهلو که از سر ناگزیری، بر زمینه بی نظامی و انارشیزم طراحی شده، توان پیشروی به جلو را از دست داده  است.

کشور، از گرداب تیم مافیایی (حرفه یی) کرزی- فهیم ظاهراً بیرون کشیده شد. اما تمامی اطلاعات حکایه گر این واقعیات اند که تیم پیشین همچنان در بدنۀ نظام سست مایه کنونی به حیات خود ادامه داده؛ و افزون برآن، دو تیم مافیایی اضافی مربوط دکترغنی- عبدالله درحال تکثر آمیبی اند. درحالی که تشکیلات اداره های موازی ساعت به ساعت پندانده می شود، کار آیی حکومت درتمامی عرصه ها به نقطه صفری تقرب میکند.

پس از آن که ماه پیش، سنگ اندازی و سبوتاژ تیم کرزی خاموش ساخته شد، اینک حلقاتی وفادار به نظام و ساختار های نیمه مستقل در ولایات، مباحثی را به هدف مقابله با موج اضطراب به راه انداخته اند. متحدان بین المللی به خصوص امریکایی ها که مخارج اصلی نگهداری حکومت دو سر را برعهده دارند، چندان به آینده وادامه بدون جنجال حکومت غنی- عبدالله امیدوار نیستند.

ایجاد حکومت دوقلو برای امریکایی ها از ابتداء قابل پذیرش نبود؛ اما اولویت اصلی، از صحنه راندن تیم کرزی- فهیم بود که جایش را به خلف ضعیف تر از خودش خالی کرده است. امریکا از بنیاد کج حکومتی که از امواج جنجال های غیرقابل تصور سر برآورد، یک هدف کوتاه مدت داشت؛ اکنون که هدف حاصل آمده، احساس کرده اند که ادامۀ انگل سالاری حکومتی ممکن است اوضاع را خراب کند.
نشانه ها میگویند که اگر نظم اجتماعی وسیاسی به زودی با ایجاد یک مجمع جدید «بدیل» مهار نشود، جنگ داخلی و ایجاد حکومات ولایتی، اجتناب ناپذیر است.
تنها دست آورد مفید حکومت غنی- عبدالله، بازنگری واقع بینانه به سیاست خارجی کشور بود. همین حکومت ضعیف، اراده آن را دارد که از آموزه ها و مشوره های متحدان بین المللی در جهت مبارزه با طالب و پاکستان بهره بگیرند. با این حال، سیاست داخلی درورطۀ کج نگری ها، تعصبات بی رویه و غیرقابل کنترول و تجزیه واقعی صفوف دسته جات سیاسی از یکدیگر فرو غلتیده است.
یکی از طرح های اضطراری برای پایان دادن به حکومت دوگانه، طرح یک برنامۀ جدید ( تلاش برای انجام انتخابات پیش هنگام) است که تحت نظر سازمان ملل متحد، حمایت امریکا و توافق دوستان منطقه یی، به اجرا درآید. 
طرح بعدی، ایجاد حکومت «موقت» است که ظرفیت آن را داشته باشد که به طور سریع به حاکمیت فساد دو پادشاهی خاتمه دهد. درغیرآن، پیش بینی می شود که جنگ داخلی مرگباری به وقوع خواهد پیوست. درحال حاضر، تمام افغانستان، تنظیم ها و جنگ سالاران سراسر کشور به شدت مسلح شده و بوی شوم فجایع سال های هفتاد به مشام می رسد. به نظر میرسد که مشوره ها در سطح داخلی درین باره به فیصله نهایی نرسیده و متحدان جهانی به دقت سرگرم رایزنی همه جانبه درین باره استند.