------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ مرداد ۲۵, یکشنبه

پاکستان از نظرآسیب پذیری شبیه اسرائیل است.

اگر سیستم واکنش اطلاعاتی افغانستان با دقت عیار شود، دانشگاه ها وتأسیسات کلیدی پاکستان درخطر دایم قرار میگیرد.


قتل شجاع خانزاده وزیر ایالتی در امور داخلی پنجاب، طراحان عملیاتی دراسلام آباد را شوکه نکرده است. آن ها انتظار یورش های فزاینده تری را نیز دارند. بقای پاکستان به چنین قمار های مرگبار رابطه دارد. این گونه حملات، هیچ ضمانت و تاریخ مصرف ندارند؛ همه «هدف» ها پیشاپیش در نقشه محاسبات نشانی شده هستند. جنگ اطلاعاتی یعنی همین.
یک «پاسگاه» متحرک و ریزرفی درمحل ازقبل تعبیه می شود. حسب ضرورت، ناگه فعال شده و اتوماتیک وهوشمندانه هدف را میزند.
جنگ مخفی بین پاکستان وافغانستان، برنده ندارد؛ اما بازنده اش، به تدریج، اقتصاد و ساختار زیرساختی پاکستان است که هماره و خیلی سهل درمحاسبه گروه های عملیات، گنجانیده می شود. سیستم اجتماعی ومدیریتی پاکستان دربرابر ضربات اشباح اطلاعاتی فوق العاده شکننده است. درافغانستان، سیستمی وجود ندارد که بشکند و ادارۀ جامعه از هم بپاشد.
 ادامۀ ضربه و کشیدن انتظار برای ضد حمله، پاکستان را از پا می اندازد؛ افغانستان بیش ازین درهم نمی شکند. تجربۀ آباد سازی ها پس از ویرانگری های متناوب، از افغانستان کشوری درست کرده است که به قول معروف «هفت جان» دارد؛ اما پاکستان درین نبرد، فقط یک جان دارد.
مثال، تأسیسات برق پاکستان، عقبه یا (بک اپ) ندارد واز منظر تجهیزات حفاظتی، به یک دیپوی صحرایی مهمات شباهت دارد که از چهار جهت در تیررس آتش است. آسیب پذیری بی درمان پاکستان، پرت افتاده گی جغرافیای کمرباریکی است میان دو دایناسور جغرافیایی از استقامت کشمیر، ننگرهار، قندهار، خوست وکنر. هرگاه جنگ عملیاتی، شکل مزمن وسراسری به خود بگیرد، وضع پاکستان تیره وتار می شود.
افغانستان به تنهایی، کمرشکسته اما نامیرا است.  بستر جنگ،  زیر شعاع مستقیم قدرت های جهانی ومنطقه یی، تعریف خود را نشان میدهد. امریکا دیگر این خواب را از سر بیرون براند که پاکستان، عرشۀ خیز استراتیژیک و افغانستان قرارگاه موقت جنگ باشد. امنیت واقتصاد وامریکا و غرب، از همین جا بیمه می شود یا تعادل میبازد.