------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ مهر ۸, چهارشنبه

تقدیرما بودن در کنار طالب است.

یادداشت دکتر سمیع حامد


طالبان که از کندز رانده شدند « کجا» میروند؟ از افغانستان بیرون میشوند؟ واقعیت این است که از « کندز» به جاهای دیگر همین کشور میروند و به این معنا است که آن جا های دیگر را یا گرفته اند یا میگیرند. ما فقط هنگامی چهارچشمه میبینیم و با دهان باز اعتراض میکنیم که آنها جاهایی را گرفته باشند که « خبرساز» اند. در حالی که مشکل اصلی اول در جاهایی است که طالبان یا قبلن گرفته اند یا میتوانند با فرار از کندز بگیرند.

آنجا ها نیز مردم را میکشند، برده میگیرند، مال شان را به نام عشر تاراج میکنند...آزادی های فردی شان را محدود و مسدود میکنند. درست است که امروز باید برای بازگیری کندز بجنگیم؛ اما جنگ اصلی ما باید « سیاسی» باشد تا « دشمن» تعریف شود و در هر جایی که هست ( از ارگ تا روستا ها) آماج قرار گیرد: هم از نظر فزیکی هم از منظر فکری. 

اینها که میگویند کسانی در حکومت هستند که « طالبان» را حمایت میکنند؛ مگر خود جزء حکومت نیستند؟ اینقدر که مطمئن هستند چرا جدا نمیشوند از حکومت و موضع خود را روشن نمیکنند؟ مگر برای این نیست که امکانات خود را نمیخواهند از دست دهند و شعارهای شان دروغین است؟ 

باید کندز را « آزاد» کنیم اما از یاد نبریم که با « آزاد» شدن کندز چند جای دیگر « گرفتار» شده است: مگر طالبان از کندز کجا میگریزند؟ وقتی که این مسله یاد ما بود همیشه خود را در « میدان جنگ» حس خواهیم کرد و شاید دیگر منتظر ننشینیم که کی نوبت کشته شدن ما میرسد.