------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ شهریور ۳۱, سه‌شنبه

در «دندغوری» چه جریان دارد؟

تانک ها، زره پوش ها و تجهیزات جنگی اردوی ملی در اختیار طالبان قرار دارد.


«شمال» اسلامی تشنه تغییر است. در جهادستان که قاضی اش به دخترش تجاوز می کند؛ معلوم است که سزاوار چه تغییری است.

توافق نامه آتش بس بین دولت و  جبهۀ مسلح طالبان در شهرک «دندغوری» ولایت بغلان یک نقطه عطف در تغییر اوضاع امنیتی ونظامی بغلان و سپس در سطح «صفحات شمال» است. این قمار خطرناک، به شکل آزمایشی روی دست گرفته شده است. سناریوی دند غوری تکرار عملیاتی کردن پلان های دهه هفتاد است. اما درآن زمان، روسیه وامریکا وایران، درعقب قضایا قرار داشتند؛ این بار، درمتن میدان جنگ قرار دارند. پایگاه دند غوری جای خود را عندالضرورت به داعش خواهد سپرد.

 با این حال، در فاز بعدی جنگ که بخشی از یک جنگ کلان درسطح منطقه به شمار می رود، اجندا طوری آماده شده که سرنوشت صفحات شمال، ازین همین نقطه یی به ظاهر کوچک که هنوز به خطری سراسری بدل نشده، مشخص خواهد شد. 

 نخستین حرکت بعدی متارکه «دندغوری» به سوی پلخمری و تسلط بر بزرگراه «شمال» است. مرحلۀ بعد تر، وصل شدن با جبهات وسیع و قدرتمند کندز خواهد بود. نخستین مأموریت محور کندز، شروع عملیات برای اخراج عطا محمد نور از منطقه خواهد بود. زمانی که برنامه ها در کندز متمرکز شوند؛ ریزش عمومی در سطح کل شمال به سوی تاجکستان حتمی است.

حزب اسلامی با طالبان مانند سال های هفتاد در بغلان جبهه مشترک درست کرده است. گزارشنامه افغانستان اطلاعاتی در اختیار دارد که بخش اعظم قوماندانان و مسئولان محلی بغلان نیز با جبهه دند غوری دریک ائتلاف نا نوشته قرار دارند. همین افراد، تمامی نیاز های جنگی طالبان را اکمال می کنند. جهت ایجاد فضای بزرگ عملیاتی، نقل و انتقالات لوژستیکی به قرار گاه محوری طالبان در دند غوری از چندین منطقه همجوار آغاز شده است.

ظرف روزهای اخیر، واحد های سیار نظامی همراه با جنگ ابزارهای دست داشته از کندز و نواحی دیگر به سوی دند غوری حرکت داده شده اند. تجمع نفرات و تحکیمات تدافعی و تعرضی در سطح وسیعی درین ناحیه ( که فعالیت های آنان طبق توافق نامه رسمی وقانونی شده) در جریان است. 

متحدان بین المللی حامی افغانستان ازین انکشافات نگران نیستند و از نظر آن ها امری عادی است. همین که واکنشی از خود نشان نداده اند، معنایش این است که با این پروسه در تفاهم قرار دارند. استاد سیاف از هجوم ناگهانی طالبان در مرکز هراسان است؛ اما مجموعه اطلاعات نشان میدهند که جبهه درحال گسترش در بغلان با رهبری مرکز در تماس است و اکمالات از مرکز صورت می گیرد. سیستمی را که حامد کرزی ومارشال فهیم به هدف ایجاد فضای حیاتی برای طالبان درست کرده بودند؛ امروز ثمرۀ شیرین خود را آشکار می کند. محاسبه کرزی- فهیم این بود که کمک به جبهات شبکه یی طالبان، فشار بر نیروهای بین المللی را افزایش خواهد داد. اکنون دیده می شود نتیجه محاسبه آن ها معکوس است.

گروه های «مجاهدین دولتی» از زمان انهدام زراد خانه جنگی شان در محل اقامت قوماندان جان احمد در «شمالی» رویکرد خود را زیر زمینی ساخته و تدارکات گسترده نظامی را در دیگر مناطق به طور زنجیره یی سازماندهی کرده اند. تصرف احتمالی بغلان جنگ به ظاهر «داخلی» را در شمال، با سرعت به جنگ منطقه یی تبدیل می کند. قوای روسی در مرزهای شمالی به سرعت درحال تکثر است و دسته جات «مجاهدین ضد طالب» در شمال درمیان دو آتش قرار گرفته اند. سکوت فرماندهان آن ها نشان میدهد که برای همه چیز آماده گی دارند. با تشدید جنگ در شمال، مرز سیاسی تاجکستان شکسته شده و «مجاهدین» با استفاده از کمک های گسترده ایران و روسیه، مراکز کلیدی عملیاتی خود را در تاجکستان برپا می کنند. 
روس ها فوق العاده خشمگین و مصمم اند و این بار بر خلاف سال های هفتاد، جنگ استراتیژیک در منطقه را خود رهبری می کنند. اگرامریکایی ها درین زمینه با ایران درتقابل قرار گیرند، شکست شان در افغانستان کامل وحتمی خواهد بود.
ایران و روسیه، غرب وامریکا را درخاور میانه در حالت دفاعی قرار داده و حتی اگر دست نگیرند، امنیت عربستان به خطر افتاده است. در استقامت افغانستان، عین سناریو می تواند تکرار شود.

با این حال، توان رزمی گروه  های تنظیمی به شدت تضعیف شده و عملاً فاقد انسجام است. آن ها در دراز مدت، تاب ایستاده گی در برابر ضربات فورانی را که از داخل مناطق شان شروع می شود، ندارند. فقدان عقبۀ باز اکمالاتی به شکل بندر مرزی در اختیار ندارند. در صورت عقب نشینی در سوق الجیش های داخلی، نظیر پروان، سالنگ، حواشی بلخ یا حتی پنجشیر، از چهار طرف ظرفیت تدارکاتی آنان به سرعت کاهش می یابد.
 اگر روسیه و ایران درین تعاملات، به هدف جلوگیری از انهدام کامل گروه های مجاهدین، مانند آن چه در سوریه در جریان است، در منازعۀ شمال یا مرکز در افغانستان دست به هم دهند و عملاً وارد بازی شوند؛ تمامی محاسباتی که در کابل طرح شده، با اختلال و حتی شکست مواجه می شود.امریکایی ها راهی ندارند جز این که با ایران وارد معامله شوند.