------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ مهر ۱۹, یکشنبه

لقمه های سمی سوریه، درگلوی پوتین

سیاست ولادیمیر پوتین در سوریه، نوعی دور زدن احساساتی از درس های تراژدیک جنگ افغانستان است.


شکست روس ها در سوریه، دیر یا زود، امری اجتناب ناپذیر است. روس ها اقتصاد جنگی ندارند و ایران در دراز مدت قادر نیست از پسِ مخارج این قمار برآید.

نمیدانم چطور عقل سران کرملین فتوا داد که حضور مستقیم جنگی خود را  در بستری از باروت که از چهار سو معروض به یورش آتش است؛ آشکار کنند و به بمباران های شتاب زده وعصبی دست بزنند. جنگ سوریه، جنگی نیست که سنگر های دشمن با بمباران هوایی فتح شود. همان گونه که در افغانستان اتفاق افتاد، ضربات هوایی (هرچند شباروزی) ره به جایی نمیبرد.

نکته اساسی این است که روس ها همانند آن چه در افغانستان (سال های 1980) پیش آمد، با مردم سوریه و بخشی از عرب های عراق، با قرائت اسلام مهار گسیخته، آن هم در خانه خود اسلام گرایان در نبرد اند. وضع روس ها در سوریه ناگوار تر است. در زمان نبرد شوروی در افغانستان، اوضاع درمقایسه با سوریه امروزی خیلی متفاوت بود. از 120 تا 150 هزار نظامی آموزش دیدۀ شوروی، در سراسر کشور همراه با پوشش هوایی و ستون آتش توپچی و لشکرهای پیاده تعرضی، میرزمیدند؛ راه تدارکات نظامی و لوژستیکی نزدیک و قابل دسترس تر بود. قدرت شوروی تقریباً همسان قدرت امریکا و غرب بود و اردوی جنگ دیدۀ حکومت های کارمل و دکترنجیب نیز در مقام برابر گذاری با اردوی متلاشی شدۀ سوریه، به مراتب، ظرفیت دفاعی وعملیاتی بیشتر داشت.

ازین قرار، موقعیت روس ها درجنگی که پیشاپیش، گسترده، پیچیده و پرخرج می شود؛ درمجموع، شدیدن آسیب پذیر است.

 هزینۀ عملیاتی ایران، درجنگ دراز مدت در سوریه، توان اکمال جنگی قطعات روسی را ندارد. آن ها همزمان مخارج واحد های نظامی خود در گوشه و کنار سوریه را تأمین می کنند و همچنان، ماشین جنگی حزب الله را از لبنان تا سوریه با پول خود فعال نگه میدارند.
امریکایی ها در موقعیتی مناسب ایستاده اند. در سوریه، با پول متحدان عرب و تشکیلات محلی اجیر در برابر حریفان خود میرزمند. یعنی مثل دوران جنگ ویتنام، کاروان هوایی انتقال تابوت و جنگ افزار بین سوریه و امریکا برپا نشده است. افزون برآن، نقطه فشار بسیار خطرناکی از مسیر جنوب ( افغانستان) به سوی حوزه روسیه را دراختیار دارند. برخی ناظران که از نظر ذهنی، عادت به اقدامات داغ، شتابنده و قهرمان باوری دارند؛ گمان می برند که امریکا و غرب در خاور میانه، میدان را باخته اند.
امریکایی ها هنوز در نبرد سوریه، با پای خود هیچ حرکتی نکرده اند. آن ها سرگرم طراحی یک باتلاق بدتر از افغانستان برای روس ها در خاور میانه اسلامی استند. لقمه هایی را که پوتین درین هفته ها، با اشتها به دهان میبرد، همه سمی اند. درد و پیچش آن به زودی شروع می شود.