------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ مهر ۱۹, یکشنبه

«ضد طالب» از نظر فکری، همان «طالب» است.

نوتشه دکتر سمیع حامد

در افغانستان معمولن کسانی را اهل کار و پیکار برای مردم میدانند که در پیوند با « مسایل جاری» فعال باشند و به ویژه فعالیت شان « چشمگیر» باشد: رسانه یی شده باشد، پوپولیستی باشد. 
کمتر کسی به این فکر میکند که آدم ها در زمینه های مختلف دیگری هم کار میکنند و اگر آن مسایل حل نشوند هرگز مشکلات جاری ما به گونهء ریشه یی حل نمیشود. ما معمولن « بحران ِ آشکارا» را با « بحران نهانی» عوض میکنیم و مردم فکر میکنند مشکل حل شده است در حالی که در واقعیت یا مشکل شکل عوض کرده است یا نهان شده. 
آنهایی که میخواهند ریشه ها را آماج قرار دهند خاموشانه کار میکنند و شکیبا هستند...میدانند که یک جامعه را که مردمش جهل را مقدس میشمارند، جنگ را مهمترین راه حل میدانند، در عمل برای منافع شخصی خود کار میکنند اما وانمود میکنند که به ارزشی بالاتر باور دارند، نمیتوان یک شبه ساخت...یک روز همه مدافع « فرخنده» شد، روز دیگر تمام مشکل را در رهایی 31 اسیر خلاصه کرد، روز دیگر فکر کرد که اگر مسلهء فوری کندز حل شود مسلهء افغانستان هم حل میشود.
مشکل افغانستان عمیقتر از اینها است...ما نیاز به فعالان عرصهء آموزش و اقتصاد داریم...کارهایی که شعور و شکیبایی میخواهند...ما نیاز به فعالان حوزهء عمومی داریم.
بار ها گفته ام که تا ما بر« طالبانیزم» پیروز نشویم بر « طالب» پیروز نمیشویم...ممکن است فقط نام « طالب» فرق کند...یکبار به بیشتر چهره های مشهور ضد طالب ببینید...مگر آنها پس از پیروزی بر طالب جامعه یی بهتر برای ما میسازند؟ بیشتر آنها از نظر فکری « طالب» هستند و فقط بازی های جهانی و برخی از فشار های نظامی داخلی سبب شده است که اکت « دموکراتیک » کنند. ما باید در خطی کار کنیم که جامعه یی شکل گیرد که در آن آزادی و عدالت برای همه باشد...طبیعی است که مشکل است و قدم به قدم باید پیش رفت اما مهمترین کار ما این است که بحران را با بحران مدیریت نکنیم.