------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ مهر ۲۷, دوشنبه

تنها سیاستگر ضد امریکایی درکابل

حامد کرزی با آن که در حصار محافظان کمپنی بلک واتر قرار داشت، با مهارت و افتخار، قادر شد که با استفاده از هنر چانه زنی علیه امریکا و ائتلاف با رهبران ارشد مجاهدین، هزاران طالب وتروریست را از بند رها کند.

حامد کرزى رييس جمهور سابق کشور ميگويد که حضور قوای خارجی در افغانستان، باید تروریزم را کاملاً ریشه کن سازد، جنگ را درافغانستان خاتمه دهد و به وحدت و حاکمیت ملی کشور احترام بگذارند.

حامد کرزى، تنها سیاستگر ضد امریکایی در ديداربا رئیس و اعضای شورای ولایتی کندز در دفتر کارش چنین گفت:

"ما مردم افغانستان باید نگذاریم که کشورعزیز و مردم ما قربانی اهداف بیگانگان شوند."
معلوم نیست که هدف کرزی از بیان این سخن سربسته و کلی چه است. ترجمۀ جمله بالا احتمالاً این است که مردم نباید به خاطر ضدیت و جنگیدن با طالبان، به اهداف امریکایی خدمت کنند.

حامد کرزى علاوه کرد:
 "تاریخ گواه است که مردم افغانستان با اتحاد و اتفاق بر مشکلات غلبه نموده اند ومطمیناً که اکنون هم با وحدت و زحمتکشی میتوانیم دستاوردهای سیزده سال گذشته را حفظ و به سوی آینده بهتر گام های استوار برداریم."
وی نگفت که دست آورد های سیزده ساله از سوی کدام مرجع قدرت بر لب پرتگاه نابودی نزدیک شد.

کرزی ضمن اظهار تأسف ازحوادث اخیرکندز و ابراز تسلیت به بازماندگان قربانیان حوادث کندز، از گروه طالبان هیچ تقاضایی برای پیوستن به صلح مطرح نکرد و همچنان در مورد حفظ پایگاه های تروریست ها از سوی حکومت ایشان، یاد آور نشد. کرزی احترام زیادی به ملاعمر رهبر متوفی طالبان داشت و در مشورت مستقیم با مارشال فهیم معاون اول ریاست جمهوری، واعضای ارشد شورای عالی صلح، در های سه زندان بزرگ را به روی طالبانی که از میدان های جنگ دستگیر شده بودند، آزاد کرد.

اکثر آزاد شده ها، اکنون جبهات امارت اسلامی افغانستان را در استقامت های کابل، کندز، بدخشان، غور و قندهار رهبری می کنند. وی ساده لوحانه خیال می کرد که طالب به نام قوم، تحت رهبری وی قرار میگیرد و یا به یک بازوی وی علیه «خارجی ها» به خاطر حفظ قدرت انحصاری تبدیل خواهد شد. او فراموش کرده بود که طالب یک پروژه بود و پروژه را کسی به کرزی خان و فهیم خان نمی دهد.

مشوره گزارشنامه افغانستان به کرزی:
 افغانستان از نظر سیاسی، حداکثر، کشور بدون وثایق مکتوب است. همه می میرند و داستان کرده های خویش را به کرم های گور هدیه می دهند. حامد کرزی از اسرار زیادی آگاهی دارد. اگر خاطرات خود را بی طرفانه و بدون رنگمالی ومنزه کاری شخصی بنویسد که بر سر کشور چه آورد، و چرا آورد؛ چه کسانی عامل وباعث این گرایش به «خان سالاری» مطلق به نام دموکراسی شدند؛ لااقل قضاوت تاریخ در حق ایشان متعادل خواهد شد. .
آقای کرزی احساسات را کنار بگذارد و صاف و پاک، به کمک چند دبیر، باید یک اعترافنامه بنویسد؛ اما اگر درهرکاری، بازهم دکترسپنتا را شاهد بگیرد؛ چیزی را که از قلم بیرون می دهد؛ ارزشی نخواهد داشت.
به وجدان خود جواب بدهد که  آن همه طالب پروری از بهر چه بود؟ حتی آنانی که طالب را اختراع کردند، به مقیاسی که وی بر اعمال و کردار های هولناک آنان از روی اخلاص سخن میراند، به طالب ملاطفت نکردند.