------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ مهر ۱۲, یکشنبه

قدم شاه «شهیم» چرا «سترجنرال» شد؟

قدم شاه «شهیم» ممکن است یک افسر خوش پوش و احتمالاً  رزم دیده و مجرب به شمار آید؛ اما وی جنرالی است که در حال حاضر، «عدمش بِه ز وجود»


یکی از «نقاط کور» در تراژدی کندز این است که همزمان با این بلوای مرگبار، قدم شاه شهیم رئیس ستاد اردو نیز ناگه به رتبه «سترجنرالی» ارتقا کرد. عقل هیچ کس قد  نداد که این بالابری بدون کدام «فتح» یا دفاع درخشان علیه ترور، از برای چه بود؟

  مشارالیه تا هنوز، حتی به ماتمکدۀ کندز نیز قدم رنجه نکرده است.  داوری افکار عمومی این است که لقب سترجنرالی باید به مدافع شهر ( جنرال مراد علی مراد) اعطا شود یا، به فرمانده پلیس شهر که شب و روز، در خط آتش به سر می برد.

رتبه سالاری بی پشتوانه در عین حالی که یکی از ابهام های سیاسی درین جنگستان به شمار می رود؛ با مجموعه یی از حوادث زنجیره یی نیز دریک بازی دیالکتیکی قرار می گیرد. ازین لحاظ، می توان احساس کرد که ترفیع شتابانِ شهیم چرا باید در دقایقی حساس اتفاق می افتاد.

گمانه زنی ها در باره قدم شاه، هم اکنون در محافل جهادی ها که وی را درین منصب فراز آوردند؛ شروع شده است. این افسر نرم گردن، افزون برآن که هیچ گاه، هیچ شمشیری هم نکرده است؛ متهم به غصب دارایی های گستردۀ دولتی در کابل نیز است.

رتبۀ «اعزازی» در تاریخ سیاسی سخت محافظه کار افغانستان، دست کم از صد سال به سو به طور زیانباری، مروج بوده است. تاریخچۀ اردو، پر از جنرال های «بی سواد»، دستارپوش و مصلحتی است. رتب نظامی در دوره های جنگ و سازش های سر پوشیدۀ «سیاسی» در واقع رشوۀ قانونی و رسمی، ویا نتیجۀ پرخاش گروهی و فردی علیه اصولنامه های حرب است.