------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ مهر ۱۲, یکشنبه

نسل نو میجنگد؛ نسل کهنه تصمیم میگیرد.

نوشته: دکترسمیع «حامد»


دوستان ما در شفاخانه دکتوران بدون سرحد کندز شهید شدند. دردآور است و مایهء دریغ اما کارمندان صحی افغانستان( هدفم کارمندان همین موسسه است) چقدر در بارهء این نهاد معلومات دارند؟ « ام اس اف» همواره از نهاد های مشکوک بوده است. از قدیم گفته میشد که سازمان جاسوسی است و چند ماه قبل هم یکی از مدیران القاعده را در کندز پناه داده بود و نیرو های ویژه بر آن حمله کردند. تا جایی که من شنیده ام در کندز در واقعیت غربی ها و دشمنان آنها باهم میجنگند و جنگ جنگ « تریاک» و « تهدید دشمنان منطقه یی امریکا» است.
 هم آن بخشی از ارگ که طالب را حمایت میکند و هم بخشی که ضد طالب را در پروژهء اصلی « شریک » اند...فقط اینها داخل « بازی» با یکدیگر « بازی » میکنند و مردم و سربازان ما را « بازیچه» میسازند. جنگ را به روایتی که بتواند برای مردم قابل فهم باشد و آنها را از نظر سیاسی و نظامی در برابر هم قرار بدهد تقلیل میدهند تا « بیدار» نشوند و یخن آنها را نگیرند. نسل جوان ما باید کمی به عمق این مسایل برود و بتواند چونان بازیگری در این بازی کلان نقش بگیرد نه « بازیچه»... با توجه به اردوی ملی ما که واقعن سربازانه و برای وطن میجنگد اگر نسل نو بتواند موج هایی ایجاد کند که مردمی شود، بدون تردید معادله تغییر میکند.
مشکل نسل نو ما این است که حرکت میکند اما دوباره در سایهء نسل ما و پیش از ما کشانده میشود یا خود را میکشد و این خطرناک است.
تمام « جنگ » را نسل نو میکند اما « تصمیم» را نسل کهنه میگیرد. نسل نو برای نسل کهنه « سیاست» یاد میدهد اما سود آن را همان رهبران دزد میبرند. جالب این است که حتا روابط اینها را با جهان همین نسل نو تامین میکند اما « ترجمان» و « مشاور» باقی میماند. نسل نو باید جرئت کند که بگوید : من دیگر نمیخواهم « مشاور» و « مزدور» باشم؛ میخواهم « رهبر» شوم!