------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آبان ۱۴, پنجشنبه

دور تازه مانورهای امریکا در دو کشور عراق و سوریه

یونگه ولت- ترجمه رضا نافعی


دولت آمریکا می خواهد دخالت نظامی در سوریه و عراق را تشدید کند. لااقل رسما گفته می شود که برای مقابله با« دولت اسلامی» (داعش) پنتاگون قصد دارد به زودی کمتر از 50 نظامی به شمال سوریه اعزام دارد. احتمالا آنها با دمپائی در شمال سوریه راه پیمائی خواهند کرد، چون پرزیدنت اوباما در گذشته بارها و بارها قول داده بود که«no boots on the ground» هیچ چکمه نظامی آمریکائی خاک سوریه را لمس نخواهد کرد.

از لحظه ای که کاخ سفید واشنگتن در روز جمعه گذشته هدف خود را اعلام کرد، که فعلا اعضای واحد های ویژه در سوریه مستقر خواهند شد، سخنگویان نظامی و دولتی آمریکا پیوسته تکرار می کنند که اعزام این گروه به سوریه به معنی تغییر استراتژی آمریکا نیست. رسما گفته می شود که ماموریت این گروه « ماموریت رزمی» نیست. ماموریت گروه منحصر است به دادن «آموزش، مشاوره و کمک» به هم پیمان های سوریائی. ولی «بدلائل اجرائی» اعلام نمی شود این همپیمان های سوریائی چه کسانی هستند.
 اما با اعلام این که «حوزه اجرای برنامه شمال سوریه» است. لااقل میتوان نتیجه گرفت که قرار است به یک اتحاد منطقه ای که مرکب است از شبه نظامیان مؤتلف ضد دولتی با نام « نیروهای دموکرات سوریه » کمک شود. رسانه های آمریکائی با صراحت می نویسند که در واقع صحبت بر سر کردهائی است که یگانهای مدافع خلق (YPG) خوانده می شوند. اتحادیه اعرابی که بنا به میل واشنگتن تشکیل شده و آموزش دیده از لحاظ نظامی ضعیف، و از لحاظ سیاسی غیر قابل اعتماد است و در واقع نیروی تزیینی بی ارزشی است. در حالی که یگان های مدافع خلق از ماهها پیش برای دستگاه دولتی آمریکا شرکای مهمی بشمار می روند، برغم نزدیکیشان با حزب کارگران کردستان، یعنی همان حزبی که در آمریکا هنوز هم «یک سازمان تروریستی» محسوب می شود و ترکیه بعنوان یک عضو ناتو آنها را سرکوب نظامی می کند.

در همان حال که اوباما اطمینان می دهد که استراتژی او تغییر نکرده و فقط با جدیت بیشتر دنبال می شود، وزیر دفاع او اشتون کارتر یک هفته پیش تر با صراحت بیشتری سخن گفت. او روز سه شنبه گذشته در کمیسیون نیروی نظامی سنای آمریکا گفت: «تغییراتی را که ما به اجرا می گذاریم میتوان با سه واژه که من آنها را » ر» های سه گانه می خوانم توصیف کرد – رقه ، رمادی رایدز – .

رقه در شمال شرقی سوریه و رمادی در عراق شهرهائی هستند که تحت کنترل داعش هستند که آمریکا قصد دارد با اجرای برنامه اشتون کارتر، یعنی تقویت نیروهای محلی از طریق تقویت تسلیحاتی آنها، تامین احتیاجات نظامی آنها، بکار گرفتن نیروی هوائی و همچنین به میدان آوردن واحد های ویژه، شهرهای مذکور را از داعش پس بگیرد. ذکر نام «رایدز» اشاره به عملیات کماندوئی مشترک است که از قرار معلوم باید در آینده بیش از گذشته صورت گیرد. آخرین بار نیروهای نظامی آمریکا در 22 اکتبر همراه با پیشمرگان کرد در منطقه کرکوک واقع در شمال عراق به یک اردوگاه اسرای جنگی داعش حمله کرده و به گفته خود 70 نفر را آزاد کرده اند. در این عملیات، برای نخستین بار پس از دسامبر 2011 که نیروی نظامی آمریکا از عراق خارج شد، یک سرباز آمریکائی هم کشته شد.

در سوریه نیز دست کم دوبار چنین عملیاتی صورت گرفت. در 4 ژوئیه 2014 یک کماندوی آمریکائی تلاش کرد تا چند آمریکائی را که داعش به گروگان گرفته بود آزاد سازد که به موفقیت نیانجامید. داعش این گروگانها را اندک زمانی پیش از حمله کماندوهای آمریکائی به محلی دیگر انتقال داده بود و پس از حمله ناموفق مذکور آنها را بقتل رساند. در عملیاتی دیگر در خاک سوریه که زمان آن مشخص نیست، گویا یک واحد ویژه یک فرمانده داعش را « حذف» کرده و مقادی زیادی اسناد به چنگ آورده است.

ایالات متحده در حال حاضر دوباره 3500 سرباز در عراق مستقر ساخته است بدون آن که تا کنون نشانی از تغییر توازن قوا مشهود شده باشد. 50 نظامی که اوباما قصد دارد به شمال سوریه اعزام دارد، از لحاظ صرفا نظامی فاکتور مهمی بشمار نمی آیند. اما کارترلها و نظامیان امریکا که بنظر می رسد تصمیم گیری هایشان موثر تر از پرزیدنت اوباماست، هم اکنون اعلام کرده اند که:

1- اگر این تعداد کافی نباشد نفرات بیشتری خواهند فرستاد.

2- حتی مستقر ساختن گروه کوچکی از سربازان آمریکائی در شمال عراق، که عُمدتا کرد نشین است، نه تنها مانعی است برای حملات هوائی سوریه و روسیه بلکه مانع عملیات نظامی ترکیه نیز خواهد شد و به این ترتیب واشنگتن به هدف خود که ایجاد یک «منطقه امن» است، نزدیکتر خواهد گشت.