------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آبان ۱۸, دوشنبه

ما هنوز انسان نیستیم.

چرا پنهان کنیم که درجامعه بسته نمی توان «انسان» بود.
دکترسمیع «حامد»


ما « انسان » نیستیم تا مسایل را بر بنیاد کرامت انسانی و حقوق بشر بسنجیم. در جامعه های بسته نمیتوان « انسان » بود زیرا بر اساس قوم و مذهب و منطقه و...کنش و واکنش داریم و ناگزیریم مشکلات خود را نیز بر بنیاد واقعیت های گندیده یی که ما را در بر گرفته اند تحلیل و حل کنیم اما سمت حرکت ما به سوی « انسانیت» باشد. اگر واقعیت های اجتماعی و اقتصادی و سیاسی این ویرانکده را در نظر نگیریم و به گونهء رادیکال عمل کنیم هیچ مسله یی حل نمیشود. یگانه کاری که میشود مشکل « پنهان» میشود و مشکل پنهان عقده میزاید و عقده سبب میشود در فرصتی دیگر همان مشکل فربه تر از پیش و خطرناکتر قد بکشد و ما را ببلعد. 
چرا پنهان کنیم؟ ما هنوز « انسان » نیستیم و توقع ندانشته باشیم حکومت ما به خاطر انسان بودن ما و شهروند بودن ما واکنش نشان دهد. حکومت در دایرهء واقعیت ننگینی که آن را ساخته است ( معاملهء سیاسی سران دزد قومی ) واکنش نشان میدهد و اگر ما میخواهیم این حکومت را پاسخگو بسازیم راهی نداریم جز این گزینه ها :
1. فشار مردمی منظم و پیگیر در گسترهء جامعهء مدنی : فشاری که موقتی نباشد و فقط در زمانی که شهیدی بردوش ما است « جوش» نزند. فشاری که دایمی باشد. باید همیشه مقامات حکومت « مرچ سرخی» را زیر کون خود حس کنند. همیشه یعنی همیشه.
2. فشار قومی بر رهبرانی که به نام هر قوم « معامله» کرده اند و نان « رای» آنها را میخورند. مطمنن باشید رهبران دیگر فقط در صورتی واکنش نشان میدهند که این شریک های جنایت آنها از مرحلهء « ناز» به پلهء « قهر» بالا بروند. 
3. هم آهنگی نیرو های سیاسی فراقومی ( از فرد گرفته تا جریان ها)
ما هنوز انسان نیستیم که بگوییم « قوم » مهم نیست « انسانیت» مهم است. ما هنوز حیوان هایی هستیم که حتا « قانون جنگل» را رعایت نمیکنیم. حتا اگر « قانون جنگل» در افغانستان رعایت شود ما جامعه یی بهتر خواهیم داشت.
4. فشار بین المللی ( هموطنان ما در غرب باید بر اذهان عامهء جهانی اثر گذار باشند تا حکومت های آنها در افغانستان ناگزیر به تغییر جهت شوند)