------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آبان ۲۱, پنجشنبه

انقلاب تبسم، پیروزی ‫خیابان‬ بر ‫کاخ‬ است.

انقلابِ تبسم
قلم «سقراط کابل» درد دارد.


انقلاب تبسم، پیروزی ‫خیابان‬ بر ‫کاخ‬ است.
 کین و نفرتی در اجتماع نمی‌کارد، کین‌ها و نفرت‌ها را از خیابان‌ها و فضاهای جمعی پاک و مردم را به هم نزدیک می‌کند. مردم به آغوش باز خیابان می‌ریزند، دیوار ارگ ترک بر می‌دارد و خیابان تا مرکز قدرت ادامه می‌یابد. انقلابِ تبسم، ديدني ترين صحنه‌ي تاريخ است.
روياروييِ نيروهاي واقعي تاريخ و مصافِ مردم و رهبران. رهبران بیش از هر زمانی دست‌پاچه و مستاصل‌ شدند و صدای مردم آن‌ها را بیش از حد عصبی كرد. عقل و هوش شان را از دست دادند و خود‌ـ‌افشایی كردند. در ‫#‏انقلاب‬ ‫#‏تبسم‬، مردم بر ضد پلیس و نیروهای امنیتی نیست، همکار اند و نیروهای امنیتی در بدنه‌ی مردم ادغام و بخشی از جمع می‌شوند. ارگ به پلیس دستور می‌دهد که مردم را به رگ‌بار ببندید ولی نیروهای امنیتی دلیل بر رگ‌بار بستن مردم ندارد. کاری بدی از آن‌ها سر نزده است. 

همان حقی را می‌خواهد که حق نیروهای همیشه‌ قربانی امنیتی نیز هست. دستور قدرتِ مرکزی، بی‌معناست. هیچ‌کسی ارباب مردم و مالک ارگ نیست.پای یک خواستِ همگانی در میان است. نیروهای امنیتی نيز از زورگويي خسته و همکار مردم اند. از فرمان ارگ سر پیچی می‌کند. هرچند، چند تا گارد شخصی، تیرهايي را به ‌سوی مردم رها می‌کند و تیرهايي رها شده جان مردم را می‌درند، این تیرها اما نمی‌تواند بر تبسمِ جمعی تاثیر بگذارد و سیمای خندانِ کابل را مکدر سازد. جمعیت متبسم از دیوار ارگ بالا رفته است و دیگر آئورایی دور قدرتِ مرکزی نمی‌درخشد. گشودنِ درهای ارگ، کار سختی نیست. کافی است مردم تصمیم بگیرند، به پا خیزند و بر ضد رهبران بشورند و صورتِ زخمی و پوشیده در چادربرقعِ سیم‌های خاردار کابل را با حضور خود متبسم سازند. انقلاب تبسم در روز ۱۱/۱۱/ ۲۰۱۵ رخ داد.

خيابان و فضاي عمومي امن تر از ارگ بود و پس از سالها در ۱۱/۱۱، دل گرفته‌ي خیابان با حضور مردم متبسم شد. تبسمی که مي رود کین‌ها و نفرت‌ها از کوی برزن و خیابان بشويد و کین‌کاران و نفرت‌افرروزان را افشا و برای ابد رسوا كند.