------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آبان ۲۲, جمعه

نمایش قدرت نظامی روسیه در سوریه، به نفع ایران نیز شد!

الاهرام- کاملیا انتخابی فرد



در آستانه دور سوم مذاکرات بر سر بحران در سوریه که از هم اکنون گفته می شود این مذاکرات "ژنو 3" نامگذاری خواهد شد، این تفسیر کوتاه توسط کاملیا انتخابی فرد نوشته شده و در روزنامه الاهرام مصر منتشر شده است:

امیدی در بین رهبران پر قدرت جهان به وجود آمده که شاید با حضور ایران و عربستان سعودی در پای یک میز مذاکره، راهی برای برون رفت از بحران سوریه پیدا شود. در یک موفقیت چشمگیر سیاسی، ایران به ناگهان توسط آمریکا و روسیه به مذاکرات سوریه دعوت شد. و در یک غافلگیری بزرگتر، پذیرفتن عربستان برای حضور ایران، شگفتی دیگری بود.
حضور روسیه در گفتگوها و حمایتی نظامی که از دولت بشار اسد کرد شاید دلیل باشد بر چرخش های بزرگ سیاسی.
روسیه توانسته فرصتی را برای ایران فراهم کند که رهبران ایران به دنبال آن برای شرکت در مذاکرات بودند و به این وسیله قدرت و توانایی خود در به سامان رساندن این بحران را نشان دهند.
دعوت ایران همچنین به این معنا است که دولت حسن روحانی در گفتگوهای منطقه ای دخیل با جامعه بین الملل همکاری می کند. روحانی و وزیر خارجه وی محمد جواد ظریف، هر دو می خواهند در موضوعات منطقه ای دخالت داده شوند علیرغم آنکه رهبر روی خوشی نشان بدهد و یا ندهد.
درعین حال، رقابت بین ایران و عربستان سعودی بر سر گسترش حوزه نفوذ در منطقه از سوریه تا یمن، به بحرانی ترین حد خود رسیده است. هنگامی که بیش از ۴۰۰ زائر ایرانی در طی مراسم حج در مکه کشته شدند. این فاجعه به دامنه آتش اختلافات افزود و این نگرانی پیش آمد که شاید رویارویی بین دو کشور رخ دهد.
این احتمال وجود دارد که آمریکا و روسیه در نهایت به این نتیجه رسیده باشند که تنها راه حل ختم بحران سوریه ایجاد صلح بین ایران و عربستان باشد. همکاری ایران و عربستان ضروری است تا بحران پناهندگان سوری و شکست داعش و دیگر گروههای تروریست امکان پذیر شود و این جنگ ۵ ساله خاتمه یابد.
وزیر خارجه عربستان می گوید که شرکت ایران و روسیه در مذاکرات سوریه سنجش جدی بودن آنها است. مشارکت برای تعیین آینده سوریه میتواند اختلافات و تنش بین ایران و عربستان را نیز خاتمه بدهد.
ایرانی ها شاید به آمریکایی ها بیشتر از روس ها اعتماد داشته باشند، اما با وجود گزینه هایی اندک، شاید ترجیح بدهند که در یک حرکت استراتژیک طرف روس ها بایستند تا به این وسیله کانال گفتگوهای دیپلماتیک با سایر مذاکره کنندگان را باز کنند.