------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آذر ۲۰, جمعه

جای خالی «بت اعظم» درافغانستان

مردمی که به اشتباه، خودش را به عنوان ن«بت شکن» نامزد کرده، حالا خود مجبور است به داشتن موزیم بت های قومی، مذهبی، و «تنظیمی» اذعان داشته باشد.


برخی افراد، از نسل دیروز وتنی چند از نسل امروز، که عمری را در قهرمان انگاری قومی یا «تنظیمی» و ساختن نماد های معامله خو و تک تنه سپری کرده اند، این بار به دشواری حاضر به قبول این حقیقت اند که رحمت الله نبیل، در اوج سلطۀ یأس و معامله احتمالی منفی، درحد خویش، سنتی بنا کرده و سنت پوسیدۀ «مصلحت» شخصی را به زباله دانی انداخته است.

برای درک این موضوع که رحمت الله «نبیل» شاخصه یک قهرمان را در شرایط «بدون قهرمان» یا درحضور مدعیان یک «کارستان» انجام نشده، از خود بروز داد، کدام نبوغی غیرمتعارف و اسطوره یی در کار نیست. نخستین یادداشت نبیل که با «متاسفم» شروع می شود، همه چیز را روشن می کند.

 انسان، ذاتاً بت آفرین است.

 «احمدشاه بابا»،«وزیراکبرخان»؛«احمد شاه «مسعود»،« داودخان»،« شاه امان الله»، «جنرال دوستم»،«عبدالعلی مزاری» وده ها چهرۀ میانه و شهروند تاریخ معاصر، مگر کی ها بودند؟ حتی برخی آشکارا از امیرعبدالرحمن به عنوان قهرمان یاد نمی کنند؟

مردمی که به اشتباه، خودش را «بت شکن» قلمداد کرده، خود مجبور است به داشتن موزیم بت های قومی، مذهبی، و «تنظیمی» اذعان داشته باشد. 

تجلی مثبت برمعیار صداقت و خضوع، یعنی، این که یکی از فضایل قهرمان این است که میتواند درون انسانی خود را دربیرون، زندگی کند. دریک لمحۀ پریشانی، به بت احساسات عمومی تبدیل شود. نبیل هم به احساسات درون خود دروغ نگفت. 
این جنبه مثبت موضع نبیل است.
 در افغانستان یک بتی که صلاحیت رهبری بر همه یی بت های قومی را داشته باشد، ظهور نکرده است. به همین سبب، «ملت» ناپدیدار و شعار «ملت» پدیدار است. شعار «ملت» بر زبان همه بت های محلی جاری است و خود میدانند که از ترس چنین میگویند وناگزیراند دروغ بگویند. مجبور اند تا مبعوث شدن بت اعظم، (درسطح ملت) رگه تباری خود را حفظ کنند. می بینیم که شعور اجتماعی درآفرین بت های بهانه و بقا، سخت خلاق است. فقط جای بت ناجی یا بت کبیر خالی است. بت کبیر همان بت موعود است که تا این دم، روح او، کماکان در زندان جغرافیه و تاریخ و اعجاز شرایط است. شاید امریکا وقدرت های برتر درجایگاه وی نشسته اند.