------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ دی ۵, شنبه

محاسبه هند نسبت به خروج امریکا از افغانستان

کرزی زمانی فتوا میداد اگر جنگی دربگیرد، افغانستان درکنار «برادران پاکستانی» ایستاده است. اما مردم افغانستان به تجربه دریافته اند که طرف اعتماد ما، هندی ها استند.  کرزی در دفاع از پاکستان، تنها طالبان را با خود دارد. 


مغز های متفکر هندی، از ابتدای اتحاد مجدد بین امریکا و پاکستان پس از سقوط طالبان، سرنوشت امریکا را پیش بینی کرده بودند.  حتی در مورد تاریخ معین خروج یا بیرون راندن امریکا از افغانستان پیش بینی های غیر رسانه یی خود را داشتند. از مجموع نظریه پردازی های غیررسمی، از آدرس هندی ها این پیام بیرون می آمد که امریکا، تا سال 2018 در افغانستان با درد سرها و شکست های جبران ناپذیری مواجه خواهند شد.

هند، از معامله یک جانبه امریکایی ها با پاکستان ( سپردن دوباره امور افغانستان به پاکستان) پس از روی صحنه آمدن دکترغنی، خشمگین است و صریحاً به اردوگاه روسیه وایران یکجا شده است. این تصادفی نیست؛ آن ها چنین روزی را پیش بینی می کردند.
آن ها به امریکایی ها اشاراتی داده بودند که تقویت آتشفشان تروریزم، ( سیاست جنگی پاکستان) تبعات ناگواری دارد که ایستگاه آخرش، باخت کامل امریکا وغرب در افغانستان خواهد بود.
شاید برخی ها نسبت به این قضیه احساس بی باوری کنند؛ اما نباید درین باره تردیدی به خود راه دهند که خطوط اصلی پالیسی بازیگران در اطراف افغانستان، خصوصاً  هندی ها، هرگز به رسانه ها نمی آید. دپلوماسی نرم هندی، کارا تر و مرگبار تر از ضربات طیارت بی 52 امریکایی است. این را اکنون روشن تر از گذشته می توانیم احساس کنیم.

پیش بینی هندی ها، از تنظیم پالیسی های شان در مورد افغانستان پس از طالبان به روشنی مشهود بود. آن ها با محاسبه این که ارتش امریکا طیارات افغانستان را در میدان های هوایی نابود کرده بود، فوری با ارسال سه طیاره ایرباس، از حکومت پسا طالبان استقبال کردند. پس از پانزده سال، هند جنگ ابزار های نظامی سنگین (4 بالگرد جنگی که سه مأموریت را همزمان انجام میدهند) در اختیار افغانستان قرار دارد و اعمار کاخ پارلمان و نیروگاه آبی «سلما» نیز بخشی از جا به جایی اقتصاد زیرساختی در افغانستان است. حضور اطلاعاتی متکی بر «پیمان راهبردی» که با افغانستان دارد، به آن ها اجازه میدهد که درهمه جا حضور داشته باشد.
طراحان حرکت راهبردی در هند، افغانستان را همسایه بدون مرز خویش توصیف کرده اند. استقرار تأسیسات سنگین اقتصادی هند در افغانستان بدین معناست که در آینده اگر هر جنگی ( چه داخلی وچه خارجی) درافغانستان شروع می شود؛ هند حق خود میداند که با تمام قوت از سرمایه گزاری های بنیادی تحت مدیریت خودش در افغانستان دفاع کند. حراست از تأسیسات برق افغانستان در کنار پروژه بزرگ احداث خط لوله گاز ترکمنستان نیز نیز بخشی از حریم زیرساختی آن ها به شمار می رود. 
شمارش معکوس مقدماتی خروج امریکا و غرب از افغانستان کم کم آغاز شده است. خط راهبردی سیاسی و اقتصادی هند، تأسیسات رو به گسترش «چاه بهار» است که با وجود فاصله 4000 کیلومتری، افغانستان را با هند وصل کرده است. همین بستر درحال انکشاف، هند وایران را یکجا به آسیای میانه پیوند خواهد داد. کشانیدن هرنوع جنگ درین مسیر، در واقع اعلام جنگ با منافع حیاتی ایران و هند تلقی می شود. اگر این مأمول محقق شود، افغانستان در راه تبدیل شدن به یک زون مشترک اقتصادی، گام مهمی به سوی ثبات به جلو خواهد برداشت.