------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آذر ۱۸, چهارشنبه

تئاتر «قلب آسیا» در اسلام آباد

پیروزی پاکستان چشمگیر است. مدیریت طالب وداعش، نماینده گی از افغانستان دربرابرامریکا را بردوش دارد؛ مسیرتدارکاتی بازرگانی به روی افغانستان را هماره مختل نگهداشته؛ اینک تئاتر تازه برای افغانستان راه انداخته است.


 اجلاس وزاری خارجه کشورهای «قلب آسیا» دراسلام آباد، یک نمایش رسمی- رسانه یی است و ازنظرعملی برای افغانستان کدام سودی ندارد. به فهرست این نوبتی خوردن ها دقت کنید، بی مضمونی و خام طمعی کرزی- فهیم و سپنتا، بی درنگ در خاطر تان نقش می بندد که چه پربیهوده به اسلام آباد می رفتند و چه خالی بازمی گشتند.

اگر ذلتی که صلاح الدین ربانی به حیث یک وزیر رسماً دعوت شده درفرودگاه اسلام آباد نصیب شد، حتی ده درصد هم تایید شود، از نظر تاریخی یک انفجار حیثیتی است. زبان دپلوماسی پاکستان از شمشیر دو سره، تیز تر و سوزان تر است. سودی که به حساب صلاح الدین محاسبه شد، به مراتب زننده تر از یک اعلامیه خشک و خالی است که احتمالاً در پایان این تئاتر تکراری صادر خواهد شد. معلوم نیست که چوکی سواران کابل چه زمانی از باز تکرار استحقار  و بن بست خسته می شوند!؟
سرتاج عزیز گفته است که یک افغانستان بی ثبات و نا امن به نفع پاکستان نیست. ترجمه این گفتار دپلوماتیک این است که شما را چپه سوار شده ایم!
ادبیات سرتاج خان برای پاکستان غرور و لبخند می آورد، اما چون به اوضاع جاری بنگری، هرآن چه در افغانستان اتفاق می افتد، به حکم خدا و رسول وچهار یار باصفا، و جهل سیاسی میراثی در کابل، از هر طرف به سود پاکستان تمام می شود. مسیرترانزیت بازرگانی افغانستان از طریق پاکستان عملاً مسدود و همیشه با اخلال سیاسی رو به رو است. 
سرتاج عزیز، همانند مارشال ایوب خان صدراعظم پیشین، و جنرال حمید گل و نصیرالله بابر، یک سیاستگر پشتون است. برای حفظ هژمومی پاکستان، هستی افغانستان و سرنوشت نسل های زخم خورده کشور ما را منهدم کرده اند. رهبران پشتونخوا و دورسفره نشینان استراتیژی سازی در پنجاب، برای آنانی که در افغانستان، شب و روز، از بیکاری و بی هنری، قلمرو خیالی خود را تا «پل اتک» درخواب می بینند و دربیداری حدیث و حجت می تراشند؛ تره هم خرد نمی کند.
همین سرتاج عزیز، می گوید که ما از روند صلح در افغانستان شدیداً حمایت می کنیم. درحالی که صلح و جنگ در گرو امریکا و پاکستان قرار دارد، روی آوری به این چنین ادبیات نشان میدهد که تمامی ابتکارات در دست پاکستان متمرکز است و پاکستان امور افغانستان را درتماس با کاخ سفید برعهده دارد و این صلاحیت هم از کابل و هم از واشنگتن به رسمیت شناخته شده است. آنانی که برای پل اتک، قطعه نظمی به نام شعر مرتکب می شوند، حالا حاضر نیستند که به جای «پل اتک» از ننگرهار در برابر پاکستان وداعش دفاع کنند.