------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آذر ۳۰, دوشنبه

امریکا، جنگ افغانستان را باخته است.

افغانستان در شرایط جنگ و تشدد،همانند آسیابی بی شکل وهمیشه چرخنده است. چیزی برای از دست دادن ندارد. هنوز ظرفیت آن را دارد که چند شوروی و امریکا را درکام خود قورت دهد. 


پروسه «انتقال جنگ» از مسیرافغانستان به آسیای میانه، مثل یک دیوار پوسیده، پیشاپیش فروریخته است. شرایط و اسباب مهیا نیست. این جنگ در زمانی که باید با سرعت  وبیباکی از افغانستان بیرون می شد؛ در افغانستان ( به خاطرچانه زنی پیروزمندانه لابی های پاکستان درداخل وخارج) حفظ شد. اکنون انتقال جنگ برای افغانستان، ویرانگر است. برای امریکا وناتو نیز ویرانگر تر است. یک معامله یی تازه در سطح بین المللی باید صورت داده شود. امریکا درهمان وضعیتی قرار دارد که آن را یک دوره واقعی «بی حکومتی درافغانستا» می توان نامید.
هدف  من  نکته گیری های شخصی (اما عموماً تجربی) به آدرس حکومت ونهاد های بریتانیا است که گاه درنقش عصای جادو دردست غول بی مغز امریکایی ظاهر می شوند. تا دیر نشده، انگلیس ها یک سری به گذشته های رام ناشده افغانستان بزنند و به آن ها بفهمانند که افغانستان را گرسنه ومحتاج نگهداشتن بسیاروحشت ناک است. 
در شرایطی که جنگ افغانستان به نفع پاکستان به وسیله امریکا جمع کرزی- فهیم باخته شده است؛ نقش روسیه، هند وایران درحال گسترش است. با آن هم این طور فهیمده می شود که پلان انتقال جنگ کماکان روی میز است. شاید امریکایی ها روی رقابت در حال افزایش روسیه با ایران سرمایه گزاری می کنند. مگر ایران هرگز پایگاه های امریکایی را کنار خانه خود تحمل ندارد.
در داخل کشور، قدرت اردوی ملی و حس رضایت مردم در داخل افغانستان  به شدت فروکاسته است.
احساس من این است که امریکا وناتو روی انتقال صد ها هزار نیروی جنگی، دو باره بحث می کنند. برای پیشبرد استراتیژی کلان، امریکا ناگزیر است دو باره اقتصاد جنگی را به طور مستقیم در افغانستان فعال کند. حجم تحرکات وفشارهای روسیه- ایران خیلی سنگین است. اردوی ملی افغانستان درنقش «گوشت دم توپ» قادر نیست مسیر انتقال جنگ استراتیژیک را پوشش بدهد. تلفات اردوو پلیس به طور نگران کننده  درحال فزونی است. ظرف 48 ساعت حدود صد تن سرباز تنها در هلمند کشته شده اند. 
فشار بر نیروهای امریکایی و ناتو درافغانستان تشدید می شود. پاکستان از خط اول امریکا در افغانستان نمی تواند دفاع کند. افغانستان توان چنین کاری را ندارد. امریکا بر اردوی ملی افغانستان اعتماد استراتیژیک ندارد که دستگاه های جنگی غیرمتعارف و بسیار قوی را در اختیارش قرار دهد. بنا برین، هرچه زود تر باید لشکرهای امریکایی دو باره به سوی افغانستان حرکت داده شوند. اهمال و تردد، تاوان های بس بزرگی خواهد داشت.