------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آذر ۲۱, شنبه

کرزی، غنی را از پشت خنجر زد.

كرزى ريكارد پيش كسوتان خود را شكست!
از قلم داکتر محی الدین مهدی


موقف حكومات افغانستان، بعد از تأسيس پاكستان در مورد خط ديورند، در دو نكته خلاصه مى شد:
١. همه خواهان " حق تعيين سر نوشت براى مردم پشتونستان" بودند؛ بارى ادعاى الحاق اراضى آن سوى خط ديورند به خاك افغانستان را، مكرراً رد كرده اند.
٢. در تمام نقشه هاىِ كه در اين دوره ترسيم و چاپ شده است، در مرز هاىِ شرقى و جنوبي افغانستان، پشتونستان نوشته شده است؛ كه اين هم تأييدى بر همان مدعاست كه حكومات افغانستان پشتونستان را منحيث يك كشور مستقل مى خواستند، نه جزو كشور افغانستان. شايد بتوان اين ديدگاه رسمى را "ديدگاه ملى" آن زمان خواند.

اما برخى از احزاب وبعضى اشخاص ، ديدگاهى فراتر از اين داشتند وپشتونستان را براى افغانستان مى خواستند؛ چنانكه هم اكنون نيز چنين است.
در دوره ى دولت اسلامى مجاهدين ، وامارت اسلامى طالبان، تقريباً هـيچگاهـى اين موضوع مطرح نه شد.

حامد كرزى از همان آغاز دستيابى اش به قدرت، هر از چند گاهى- از همان ديد غير رسمى- به اين مسئله پرداخته؛ و همواره او، و برخى از اعضاى كابينه اش ادعا كردند كه " ما خط ديورند را قبول نداريم، خاك ما تا اتك است".
اينك كرزى، بار ديگر همان ديدگاهِ إلحاق جويانه را،اين بار با صراحت هرچه تمام، مطرح كرد. 

اين بار اهميت موضوع، بيشتر به زمان طرح وزبان بيان آن ارتباط مى گيرد؛ در حاليكه رئيس جمهور افغانستان مهمان دولت پاكستان است، و مصروف مذاكره براى دستيابى به صلح و امنيت، در مهم ترين مجلس، يعنى كنفرانس قلب آسيا در آن كشورحضور دارد، و البته بطور قطع يكى از موضوعات مطرح در اين كنفرانس، رفع منازعه ى مرزى ميان افغانستان و پاكستان بوده است؛ طرح اين مسئله در چنين شرايطى، به مثابه ى خنجر زدن از پشت تلقى مى گردد. و هدف از طرح آن در اين فرصت حساس، ايجاد مانع براى دستيابى به هر گونه موافقه است.
اگر رئيس جمهور غنى خواهان دستيابى به صلح است، ابتدا بايد خودرا از شرٌ اين دشمن صلح خلاص كند.