------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ دی ۲۷, یکشنبه

ما در کجا قرار داریم؟

برداشت از اوضاع جاری، از قلم معروف «بیانگر»

در گذشته فکر می‌کردم یکی ....


در گذشته فکر می‌کردم یکی از دلایلی که امریکایی‌ها نیروهای امنیتی ما را از لحاظ توپخانه‌یی و طیارات جنگی تجهیز نمی‌کند شاید ریشه در عدم توانایی‌هایی ظرفیتی و مدیریتی این نیروها داشته باشد و از سوی دیگر بی‌باوری به نیات مغرضانه‌ی بعضی‌ها در قوای مسلح که گویا با استفاده از سلاح‌های سنگین و طیارات بم‌افگن تهدیداتِ را متوجه آنان (امریکایی‌ها) و یا پایگاه‌های شان می‌سازد، باشد اما رفته رفته متوجه شدم که خیر! برای امریکایی‌ها، حفظ وضعیت موجود و بیلانس در سیستم امنیتی منطقه مهم‌تر از مبارزه با تروریم و ایجاد دولت‌ مقتدر و یا تقویت دموکراسی در افغانستان است. 
پس از آنکه احزاب چپی، قدرت سیاسی را به حمایت شوروی سابق در کشور به دست می‌گیرند، شوروی، مدرن‌ترین سِلاح‌ (خفیف و سنگین) و صدها فروند طیارات نظامی (ترانسپورتی و جنگی) را بی‌باکانه در اختیار حکومت وقت قرار می‌دهد و دولت افغانستان را از لحاظ نظامی و استخباراتی در جایگاه ممتاز در منطقه درمیاورد. این قدرت نظامی و استخباراتی افغانستان، پاکستان را در وضعیت ناگوار قرار می‌داد و هرگونه ابتکار عمل را از دست دولت پاکستان بیرون می‌کرد و در عوض هندوستان را از یک طرف به طور طبیعی به شوروی نزدیک می‌ساخت و از سوی دیگر می‌رفت تا به یک قدرت نوظهور اقتصادی و سیاسی در جنوب آسیا مبدل گردد که یکی از آروزهای شوروی بود. پُرواضح است که با چنین رویکردی، غرب منافع‌‌اش را در منطقه از دست می‌داد. جنگ‌های فرسایشی (جنگ سرد) به بهانه‌ی حضور نظامی ارتش سرخ در افغانستان و به دنبال آن در مقابل حکومت داکتر نجیب‌الله که با پشتیبانی مالی‌ غرب و کشورهای عربی و مدیریت پاکستان انجام شد اگر از یک طرف بلاک شرق را با شکست مواجه ساخت اما از طرفی‌ هم، امریکا توانست سیستم امنیتی را در منطقه طوری حفظ کند تا هم پاکستان بتواند با هندوستان رقابت کند و هم از بوجود آمدن یک هندوستان قدرت‌مند و همپیمان شوروی جلوگیری نماید.
زمانی اگر منافع شوروی ایجاب می‌کرد تا با تجهیز و تسلیح نیروهای امنیتی افغانستان، توازن امنیتی را در منطقه به نفع خود رقم بزند ولی غرب با هزینه‌ی‌ صدها میلیارد دالر از آن جلوگیری نمود، امروزه به نظر میرسد که منافع غرب ایجاب می‌کند تا برای اففانستان یک ارتش نامتعارف را در حدی که بتواند تهدیدات و شورش‌های داخلی را سرکوب نماید، حفظ کند و حاضر نیست بیلانس امنیتی بوجود آمده در منطقه را طوری تغییر دهد که بازهم پاکستان به نحوی زیر فشار سیاسی، اقتصادی و نظامی قرار گرفته و هندوستان به یک قدرت بی‌بدیل عرض اندام نماید از همین جاست که برای پاکستان اجازه‌ی ساخت بم اتمی داده می‌شود و سخاوت‌مندانه سالانه‌ ملیارد‌ها دالر پول نقد همراه با سلاح‌های پیشرفته و جنگنده‌های F16 در اختیارش قرار می‌گیرد و برای افغانستان هواپیمای تیپ (A29) (‫#‏بمبیرک‬) ساخت کشور برازیل.
اینگونه تصور نشود که پاکستان در فورمول‌بندی غرب منحیث هدف تعریف شده و با امریکا همتایی می‌کند بلکه آن کشور نیز منحیث وسیله به کار رفته و می‌رود بناءً با درنظرداشت تحلیل فوق حالا شما جایگاه احزاب چپی، راستی، دموکرات، مجاهد، طالب، داعش و... را درکجای محاسبات و معادلات منافع بزرگ شرق و غرب تعریف خواهید کرد؟