------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ دی ۱۸, جمعه

اشرف پهلوی در گذشت.

اشراف پهلوی خواهر رضا شاه، زن ثروتمند و بی باک خاندان پهلوی درگذشت. اشرف از نخستین قاچاقچیان مواد مخدر در ایران و معشوقۀ رضا کار ذوالفقارعلی بوتو و معشوقه جبری بسیاری از ارکان دولت بود.
وی خواهر رضا شاه بود. تاج الملوک مادر اشرف پهلوی وقتی مُرد، پیکرش هفته ها در سرد خانه ماند؛ به خاطری که پولی برای دفن وکفن وی در دسترس نبود. این زمانی بود که اشرف، روی خزانه های عظیمی که از ایران بیرون کشیده بود؛ غلت میزد. 
رجوع کنید به خاطرات فردوست و تاج الملوک


اشرف پهلوی، روز پنجشنبه ۷ ژانویه (۱۷ دی) در سن ۹۶ سالگی در آمریکا درگذشت. اشرف پهلوی ۳۷ سال پایانی عمر خود را به دور از ایران زندگی کرد و در چند سال پایان عمر مبتلا به بیماری آلزایمر بود.

صفحه فیس‌بوک شخصی رضا پهلوی، فرزند محمدرضا پهلوی آخرین شاه ایران، این خبر را تأیید کرد. رضا پهلوی در مورد عمه‌اش نوشت: «از درگذشت عمه عزیزم، شاهدخت اشرف پهلوی، بسیار متأثر و متألم شدم. خاطرات بسیاری از دوران کودکی تا به امروز از ایشان برایم به یادگار مانده است. به ویژه دل‌نگرانی‌هایش برای از دست رفتن جایگاه ایران پس از انقلاب اسلامی و نور امیدی که همیشه در قلبش برای آزادی و سربلندی ایران داشت.»

فعالیت‌های سیاسی – اجتماعی اشرف بیشتر در رابطه با سازمان‌هایی بود که از جانب برادرش به ریاست آنها منصوب می‌شد. در سال ۱۳۲۲، اشرف «بنیاد خدمات اجتماعی» را راه‌اندازی کرد که در اواخر ۱۳۲۶ به «سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی» تغییر نام داد. او در سال ۱۳۴۲ نایب‌رئیس «کمسیون مبارزه با بی‌سوادی شد»؛ او  در همین سال از سوی برادرش به سازمان ملل فرستاده شد تا رئیس کمیته حقوق بشر ایران باشد. اشرف پهلوی از سال ۱۳۴۵ رئیس هیئت نمایندگی سیاسی ایران در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود.

فعالیت‌ها در سازمان زنان ایران
اشرف پهلوی در سال ۱۳۴۵ به ریاست عالیه «سازمان زنان ایران» از سوی برادرش منصوب شد؛ سازمانی که بر اساس بررسی‌های تاریخی الیز ساناساریان نتیجه گردهمایی چندین سازمان‌های زنان در ایران و هشت سال فعالیت و رابطه گرفتن آنها با قدرت مرکزی برای بهتر کردن شرایط زنان ایران بوده است.

قبل از سازمان زنان ایران، «شورای عالی جمعیت زنان ایران» در اسفندماه ۱۳۳۷ به ریاست اشرف پهلوی تأسیس شد. این شورا با اتحاد ۱۷ جمعیت از سازمان‌های زنان کوچک‌تر و شرکت ۵۰ عضو مؤسس آغاز به فعالیت کرد. این شورا پس از هشت سال منحل شد؛ بعد از آن سازمان زنان به رهبری اشرف پهلوی در سال ۱۳۴۵ در راستای اصلاحات انقلاب سفید محمدرضا پهلوی مجدد آغاز به کار کرد.

مهرانگیز دولتشاهی، دیپلمات ایرانی، نماینده مجلس شورای ملی و فعال حقوق زنان که در سال‌های ریاست اشرف پهلوی بر سازمان زنان ایران با او کار می‌کرد بر این باور بود که با اینکه پهلوی به شکلی استبدادی قدرت اصلی تصمیم‌گیری در سازمان زنان ایران بود، اما سال‌ها تجربه فعالان زنان که در این سازمان کار اجرایی می‌کردند، مدام بر رأی نهایی اشرف پهلوی در تصمیم‌گیری‌های اجرایی تأثیر می‌گذاشت.

اشرف پهلوی در سال‌های فعالیتش در سازمان زنان ایران، معمولاً نماینده اصلی این سازمان در سفرها و کنفرانس‌های خارجی و از این رو در مجامع بین‌المللی در ارتباط با گروه‌های زنان از اقصی نقاط جهان بود. او در طی فعالیت‌های سیاسی‌اش، ریاست «جمعیت زنان صلح‌جو»، و «کمیسیون مقام زن» وابسته به سازمان ملل متحد را نیز به عهده داشت.

سازمان زنان در طول فعالیتش با این انتقاد روبه‌رو بود که فعالیت‌هایش در سایه سیاست‌های حکومتی، محافظه‌کارانه و نمایشی است. این انتقادها مطرح می‌شد که به جای تلاش‌ برای وارد شدن زنان به مناسبات اقتصادی کار و سرمایه، سازمان زنان بیشتر در فکر یافتن حقوق زنان در نص قانون و به شکلی نمایشی است.

از اشرف پهلوی کتاب خاطراتش با عنوان «چهره‌هایی در یک آینه: خاطراتی از تبعید» به‌جای مانده که در ماه مه ۱۹۸۰ در نیویورک توسط انتشارات Prentice Hall منتشر شد.