------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ دی ۲۰, یکشنبه

پالیسی امریکا وپاکستان «حفظ جنگ» است.

اجمالی برمذاکرات «صلح» در اسلام آباد


امریکا، کارشیوۀ جنگ در افغانستان را در زمان سیاست بازی های کودکانۀ کرزی- فهیم، به ترغیب پاکستان، در تضاد با منافع مردم افغانستان تنظیم کرده است. این سیاست، برای قشروسیعی از مردم که امریکا وغرب را تا اندازه یی ناجی افغانستان از چنگ همسایه ها و ددمنشان افراطی تلقی کرده بودند؛ مأیوس کننده است.

مذاکرات جاری «صلح» با پاکستان، درشرایطی که همه چیز از کانال اسلام آباد محاسبه و توجبه می شود، از بنیاد، یک تئوری منحرف است و برای افغانستان جز این که یک مرحله جدیدی از یک فریبکاری جدید باشد، حاصل دیگری ندارد. طالب ( شاخه ای، اس، آی) عامل دوام جنگ است؛ همان گونه که «مجاهدین» که از پاکستان آمده و قدرت را گرفتند، عامل جنگ بودند.

اکنون که هزاران مبلغ تکفیری از سراسر صوبه سرحد پاکستان، با حمایت مالی عربستان وقطر، به سوی شمال افغانستان به حرکت درآمده و رزمنده گان داعشی را پوشش میدهند، سخن گفتن از صلح از زبان پاکستان وامریکا یک مسخره گی رنجبار است.

تبلیغات کنونی نیز مثل همیشه، بخشی از پروژه های تاکتیکی و گذرا به نفع پاکستان، امریکا وغرب است. «گِل ماله» کردن کند وکپر های یک مسیرطولانی و نرفته است که نه، خاک نم دار بر تیغه های درشت قیر های سنگ شده می چسبد؛ ونه، چاله های خردو بزرگ راه، پرکاری می شود.

نیاز عاجل افغانستان، صلح وهمسویی در سطح داخلی است که وجود ندارد. بعد از ترمیم شکسته گی های داخلی، دفاع مشترک از منافع کشور است. مردم افغانستان دریک قفسی گیرمانده اند که ناگزیر قادر اند با همه دنیا بجنگند و همه را خسته کنند. ما علائم شکست امریکا وغرب جمع پاکستان در تعامل با افغانستان را شاهد هستیم. تا 2014 نیز یک امیدی نیم بند درمیان اکثریت مردم نسبت به نیات و حضور غرب درافغانستان وجود داشت؛ اما اکنون احساس می شود که هیچ رغبتی نسبت به حضور امریکا درافغانستان در افکارعمومی مردم باقی نمانده است. این، یک هشدار قرمز است.

 همان گونه که با سقوط دولت دکترنجیب الله و «مجاهدین» و «طالبان» صلح نیامد، با مشارکت مونتاژی بخشی از طالبان در حکومت بی رمق کنونی اگر احتمالاً صلحی «مسلح» پدید آید، ثباتی در کار نخواهد بود. همزیستی طالب وضد طالب دریک چهارچوب حکومتی، صرفاً بیمه کردن دایمی تنشنج خواهد بود. پای امریکایی ها درافغانستان لق شده وحاضر به معامله با قدرت های منطقه یی اند. چون از راه پاکستان درافغانستان پیاده شده اند، پالیسی آن ها به طور یک جانبه در دفاع از استراتیژی پاکستان عیار شده است. 
شمال، آماده درحال تدارک برای مقابله با اوضاع جدید است؛ اوضاعی که از سوی پاکستان وامریکا برخلاف منافع سراسری مردم افغانستان به وجود آمده است. جنگی سرشار از تلخی ها و آموزه های نو در پیش است. به هر میزانی که امریکا و غرب برملیتاریزم مجدد تکیه کنند، خرج و خطر برای شان فزون تر می شود.