------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ دی ۱۱, جمعه

لفاظی های شعاری مسعود «خلیلی»

مسعود خلیلی: «مجاهدین» سراسر افغانستان را از سلطۀ استعمار آزاد کردند. اما امروز در «دندشمالی» اکثرمردم گرسنه به خواب می روند. 



مسعود «خلیلی» سفیر افغانستان در اسپانیا در گفت وگوی ویژه با تلویزیون «خورشید» می گوید که «مجاهدین» سراسر افغانستان را از سلطۀ استعمار آزاد کردند. اما بلافاصله، سخنش را این گونه پی میگیرد:
امروز در «دندشمالی» اکثرمردم گرسنه به خواب می روند. در «دندهای جنوب» هکذا، مردم گرسنه به خواب می روند. «جنگ را بردیم، صلح به دست نیامد.»

تجربه انقلاب های آزادی بخش، نشان داده که هرگاه، ملتی، درجنگ برنده شود، صلح درکف دستانش می شگوفد. فصل بعدی انقلاب کوبا، جنگ کوریا، جنگ انقلابی درچین و فتح تاریخی هوشی مین رهبر ویتنام در برابر فرانسه و امریکا، همان صلح و آرمانی بود که مردم برای آن جنگیده بودند. پیشرفت های چشمگیر، رستاخیز اقتصادی، شگوفایی علم وفنآوری، لازمه طبیعی صلح پس از جنگ درین کشور ها بود.
اما درافغانستان، عکس آن دیده شد. چرا؟ زیرا، به جای مردم افغانستان، مدیران اصلی جنگ برنده شدند. همه چیز دریک معامله ناقص، به سود پاکستان وامریکا و به زیان افغانستان بین امریکا وشوروی و سپس معامله بین پاکستان و شوروی به پایان رسید. جنگی برده نشد. به همین سبب، صلحی که آرزو شده بود، دردایره همان آرزو های هرگز برآورده ناشده، محبوس ماند. مسعود خلیلی نباید با قضایا، همانند مجاهدین عوام الناس نگاه کند.
تاریخ سیاه را نمی شود با نقیض گویی سفید کرد؛ این تاریخ است که هر گمراه سیاسی را غافلگیر ورسوا میکند.

من اگر جای مجری برنامه بودم، نوک پرگار بحث را بر تعریف «آزادی» متوقف می کردم. آزادی چیست؟ سپس، ماحصل چنین «آزادی» یک به یک بررسی شود. گو این که مسعود خلیلی، با ظرافتی که به گفته خودش ( نه سیخ بسوزد، نه کباب) واژونه اتمام حجت کرد و گفت که در «دندهای جنوب» هکذا، مردم گرسنه به خواب می روند. «جنگ را بردیم، صلح به دست نیامد.»

 آزادی از نظر مجاهدین چه گونه بود؟
دقیقاً همان تعریفی در مغز آنان بود که امروز، مسعود خلیلی آن را به طور سربسته، نه موشگافی شده و مدلل شده، مکرر می کند. مگر دربساط عمل، تعریفی غیر ازین وجود داشت؟
هیچ کسی نه از نسل اول جهاد و نه از نسل کنونی مجاهد قادر به دادن پاسخ مدلل به این چنین مفهوم آزادی نشده اند. آزادی که نان نیاورد، اسارت است؛ اسارت دردام گرسنه گی. آزادی که امنیت به ارمغان نیاورد، مرگبارترین اسارت در جهنم نا امنی است.
مسعود خلیلی روایت خود را با همین گونه تناقضات ادامه داد. وقتی ایشان آسمان وریسمان میبافت، من روز هایی را به یاد آوردم که همه رهبران «مجاهدین» همانند ارکستر کوک شده به مردم و جهان می گفتند که با خروج شوروی، زمینه هرنوع جنگ خود به خود از بین می رود. با برکناری دکترنجیب الله یک نظام «سچه» اسلامی تأسیس می شود و آرمان های مردم مسلمان ما تحقق پیدا می کند.