------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ بهمن ۹, جمعه

تفاوت ظریف بین روزنامه نگاری واشنگتن- کابل

    درافغانستان پسا طالبان، ژورنالیزم کمی وسیلابی بازارداغی پیدا کرد و به نسل بالندۀ خبرنویسان کمتر اجازه داد تا  زوایای پرداخته ناشده و از نظرجانمایه خبری- جاذب ومتفاوت- رویداد ها را باز کنند تا به عنوان یادگار های حرفه یی ماندگار شوند.


روزنامه واشنگتن پُست مقالۀ دردناکی را در مورد محل زبالۀ موترهای انتحاریان در کابل به نشر رسانیده است تحت عنوان "قبرستان موترهای منفجر شده، محل یادگاری سالها خونریزی."

به نوشته این روزنامه، برای آنکه وحشت اعمال شده از سوی طالبان را درک و مشاهده کنید، یکبار به اطراف کابل سری بزنید، از کوچه های گل آلود گذشته، بالاخره به پوستۀ پولیس شهرک می رسید جاییکه قبرستان پارچه های موترهایست که در حملات انتحاری زباله شده اند. 

در اینجا پارچه ها و آهن پاره های ده ها موتر موجود اند، درست مثل نمایشگاه اشیاهء ترسناک. موترهای پارچه پارچه و آهن پاره های دریده، از خشونت های حکایت می کنند که کابل را در چند سال اخیر تکان داده اند.

در یکی از بخش های این قبرستان سکلیت لاری طالبان را می بینید که سال گذشته پارلمان افغانستان را هدف قرار داده بود. در نزدیکی این لاری لنگی یک حمله کننده انتحاری آویزان است. 

به نوشته واشنگتن پُست، در شهرک یعنی در همین قبرستان موترهای انتحاریان درد و رنج سالها نهفته است.

میرآغا گلبهاری یک افسر پولیس لنگی فرد انتحاری را به خبرنگار نشان داده می گوید: "ما حال عادت کرده ایم، بدی های زیاد و وحشت های فراوانی را شاهد بوده ایم."

به نوشته مقاله، افغانها امیدوار اند که وحشت و ترور به زودی پایان یابد. مقامات افغانستان، پاکستان، امریکا و چین به تاریخ هژدهم ماه جنوری در کابل برای دومین بار جلسه نمودند تا پلانی را برای پروسه صلح تهیه کنند.

چهار جانب بعد ازین جلسه گفتند به پیشرفت در زمینه ایجاد یک نقشه راه برای آغاز مذاکرات صلح با طالبان دست یافته اند. ولی به نوشته واشنگتن پُست شهرک مثال روشن برای یادآوری این مسئله است که افغانستان چی راه درازی را در پیش دارد و چی مشکلاتی سد راه رسیدن به یک توافق صلح با طالبان اند. 

واشنگتن پُست می نویسد، در تفاوت با شهرهای دیگر که گاه گاه طالبان در آن دست بالا داشته اند، کابل از سال ۲۰۰۱ به اینسو در کنترول حکومت مرکزی بوده است.

ولی قبرستان موترهای انتحاریان نشان می دهد که کابل هم از شر طالبان مصئون نیست. 

صدیق صدیقی سخنگوی وزارت داخله افغانستان به واشنگتن پُست گفته است، با ختم تابستان حملات در ولایات کم می شوند و شهرها هدف قرار می گیرند و زمانیکه در مورد مذاکرات صلح می شنوید هم، افزایشی را در حملات مشاهده می کنید. 

واشنگتن پُست می نویسد، افزایش اخیر در حملات در کابل مقامات و تحلیلگران را نگران ساخته است.

عتیق الله امرخیل کارشناس امور نظامی می گوید: "ما در چند وقت اخیر شاهد افزایش در حملات بوده ایم، اوضاع امنیتی بدتر می شود." 

سخنگوی وزارت داخله افغانستان هم گفته است وقوع چهار حمله انتحاری در یک هفته نگران کننده است.

او گفت: "خودتان فکر کنید آنها چگونه برای این حملات آماده گی می گیرند، چگونه این همه مواد منفجره را به دست آورده و به اینجا می آیند؟"

به گفته آقای صدیقی: "احتمال زیاد موجود است که آنها این بمب ها را در اطراف کابل می سازند ولی نمی دانیم در کجا، این را هم نمی دانیم که چگونه به اطراف کابل می رسند؟."