------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ بهمن ۲۰, سه‌شنبه

طرفداران غنی- عبدالله حاضر به تقسیم معاش نیستند.

اشاره: با ایجاد حکومت غنی- عبدالله از یکسو، تشیکیلات دولت پندیده است، از سوی دیگر، ادارات اصلی، به دو شاخه انحصاری مبدل شده است.


براساس داده های اطلاعاتی تخمینی و قسماً رسمی، حدود پنجاه هزار فرصت شغلی «خالی» در دستگاه دولت و حکومت وجود دارد.
دکترغنی وعبدالله متهم می شوند که روند استخدام و توظیف افراد مسئول درین «پست ها» را متوقف کرده اند. دادن آمار «ده های هزار پست خالی» از روی تشکیلات حکومت قبلی (حامد کرزی یا ر طبق ساختار اداری قدیمی) است.

بودجه یی که در حکومات قبلی، حقوق ماهوار سراسر کارمندان دولت از بالا با پائین را تأمین کرده می توانست، اکنون برای پرداخت معاش یک تعداد محدود مسئولان بلند پایه و میان رتبه حکومت «دوتشکیلاتی» یا دو حکومت مصرف می شود. هیچ جناج حکومتی، ملزم به پاسخگویی به یکدیگر نیستند.

 بودجه کوچک و نا بسنده مملکت عمدتاً از جمع آوری مالیات در بنادر ( آن هم به طورناقص) و کمک های تزریقی بین المللی تأمین می شود، و مخارج تشکیلات دو سره و تشکیلات سنتی، وهمچنان چهل درصد مخارج اردوی ملی را به طور همزمان تأمین کرده نمی تواند.
درگذشته ( از 2006 تا 2014) میزان معاشات تشکیلات دولت ماهیانه حدود سه صد میلیون دالر بود وبارمصارف جنگ نیز به دوش «خارجی ها» گذاشته شده بود. حالا اگر  میزان بودجه ملی کم وبیش تفاوتی هم کرده باشد، بعد از ایجاد دو تشکیلات دولتی وحکومتی، حد اوسط بین حدود سی یا چهل هزار نفر از هر دو جناح، تقسیم می شود و پول دیگری برای دادن معاش و دیگر مخارج الحاقی برای مدیران «ده ها هزار پست خالی» اصلاً وجود ندارد.
هیچ یک از اعضای دو ساختاره، حاضر نیستند که معاش خود را با دیگران تقسیم کنند. بودجه دولت گرفتار یک نوع حالت اضطراری و جبهه یی است. مشکل عمده یی دیگر که در گذشته چندان احساس نمی شد، یافتن مدیران و کارکنانی است که از سوی جناح دکترغنی و جناح عبدالله  معرفی شوند. مشکل سومی، توافق روی این  افراد در نشست های صرفاً دوجانبه است. کشور دریک بن بستِ اداری و نظامی گیرافتاده است.