------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ اسفند ۲۶, چهارشنبه

دپلوماسی شکم پرستان

خواهر زاده خلیلزاد، مردی که با دست خالی آمد و حالا ...


آقای ولی منور، رییس تشریفات وزارت امور خارجه (گویا خواهر زاده زلمی خلیل زاد) که بعد از سپری نمودن یک دوره جنجالی سفارت در قطر و ختم وظیفه بعد از سروصداهای حیف و میل و سوءاستفاده از بودجه سفارت، دوره نقاهت را با پرسه زنی در امریکا سپری می کرد، از برکت دولتمرد متعهد به خدمت حکومت وحدت ملی، جناب عبدالله در این پست نصب گردید.

وی در اولین اقدام، تشریفات صرف نان طبخ شده در منازل کارمندان را در سالون جلسه های ریاست تشریفات، به جای صرف طعام در طعامخانه عمومی بر اصول مروج پروتوکول افزود. از کارمندان ریاست تشریفات خواست که همه به ترتیب نوبت نان خوشمزه در خانه های شان تهیه نمایند.

این برنامه آغاز شد. هر روز کارمندان به نوبت از روی سیالی و شریکی و تسکین هوای شکم پرست رییس تشریفات، غذاهای متنوع طبخ می کنند. دیگ های نان و ضمایم آنرا، یک عراده موتر لندکروزر و راننده اش موظف است با مصرف تیل دولت، از منازل کارمندان از چهار سمت داخل و خارج شهر کابل به وزارت انتقال دهد و بعد از صرف نان، موتر و راننده دوباره ظروف را از جایی که آورده برمی گرداند.

کارمندی که قرعه نوبت و افتخار تهیه غذا به نامش است، آن روز از امور رسمی معاف بوده و سرگرم ترتیب نان می گردد.

این اصل پروتوکول منشا از آن گرفته که محترم رییس تشریفات که در منزل (امریکا) و هم در حالت تنهایی در کابل از دسترخوان فامیل محروم بوده، دلش از نان بازار گرفته و این عطش را از طریق کارمندان می نشاند. مهم نیست که طبخ نان برای 20_30 نفر کیسه یک ماهه کارمند را تهی و یا بار اضافی را بالای اهل منازل کارمندان تحمیل می کند، کارمندان موافق به این تقاضا، در ازای آن می توانند الطاف آقای منور را جلب و در لیست سفر های خارجی شامل و از پول سفریه 10 چند آنرا در آورند.

این دیپلوماسی برای کارکنان (اجیران) بیچاره هم که از دهلیزها عبور می کنند، دور از مفاد نیست. حداقل با بوی غذاهای متنوع آشنا می شوند و همان گفته مشهور: پیسه دار را کباب و بی پول را بویش، در عمل متحقق می شود.

حتی دو ساعت بعد از صرف طعام، انواع بو های دلپذیر و زننده در اتاق جلسه ها و دهلیزهای تعمیر مرکزی وزارت پراکنده بوده و مشام اتباع خارجی و داخلی را نوازش می دهد.

جالب آنکه افراد جدیدی که در طول ماموریت شان تا حال، از برکت و مزایای همچو اصول پروتوکول و دیپلوماسی مانند: دیپلوماسی پینگ پانگ ، دعوت، گردک و مهمانی و... مستفیذ شده اند، روزبروز به این جمع می پیوندند.

این افتخار در قدم نخست به جناب رییس اجرایی و وزیرخارجه برمی گردد تا به خود آقای منور.

البته این اصل، خود مزایا و زیان هایی دارد که از مستفیذ شوندگان آن در بالا شاره شد، ولی لبه زیان آن متوجه آنانی است که این اصل جدید را مغایر ضوابط اداره و شان خود می دانند و باید به آن مواجه گردند.

مامور وزارت امور خارجه