------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ اسفند ۱۷, دوشنبه

تأخیرمذاکرات، فشارهای هند وایران است.

پاکستان درشرایط دشواری قرار گرفته است.



تأخیر در «مذاکرات طالبان با دولت افغانستان» امر دو جانبه و خانه گی نیست. کشور های منطقه باید در بارۀ چهارچوب ها و مفاد این مذاکرات اول به تفاهم عمومی برسد. حامد کرزی دقیق می گوید که حضور هند، روسیه وایران درین معامله، ضرور است. هندی ها به آسانی قانع نمی شوند که بندر «گوادر» لنگرگاه یک سویه دو دشمن ( پاکستان وچین) بشود.
ادامه جنگ کنونی، پروژه کلان چین- پاکستان را به حالت معلق درآورده. تا تازمانی مسیر «چاه بهار» به ایستگاه آخر نرسد؛ صلح طالب با کابل و یا امریکا، هرگز نمی تواند محقق شود.
دهلیز چاه بهار، می تواند با سرازیر کردن کالا های هند وایرانی به بهای بسیار ارزان، اقتصاد پاکستان را فلج کند و همچنان همین مسیر، راه پاکستان به سوی بازارهای پر رونق آسیای میانه را می تواند مسدود کند. بنا برین، پاکستان باید امتیاز درشت بدهد.
کاری از دست امریکا ساخته نیست با این معادله را به هم بزند. این درحالی است که «ائتلاف شمال» به رهبری عطا محمد نور و استاد سیاف، نسبت به روند مذاکره و سازش با طالب، مظنون استند و از مدت های پیش، لشکری مرموز و فراگیر درشمال درحال شکل گیری است.
ایران وهند سرگرم مدیریت آب های افغانستان شده اند و عنقریب، چالش های سختی در برابر پاکستان ایجاد می شود.