------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ اسفند ۱۸, سه‌شنبه

چه چیزی را به زن افغان تبریک می گوییم؟!

نکات منطقی از قلم «کاوه شفق»؛
انتقادی گزنده از سطحی نگری های قرار دادی در بارۀ هشتم مارچ


بسیار جالب است!
تعداد کثیری از ما مردم که علت و انگیزه ی روز جهانی زن، هشتم مارچ، را نمی دانیم، صفحات انترنتی ما پُر می گردد از پیام های تبریکی و تمنیات قلبی و چه و چه از این قبیل بسیار. 
به باور من، همان گونه که بعضی ها کمونیزم را راه نجات برای جامعه ی هنوز نیمه فیودالی می پنداشتند و بعضی دیگر هم در عصر انترنت مدهوش قوانین 1400 سال قبل هستند، عده ی کثیری از ما آقایان و خانم ها، هشت مارچ را با اظهار تبریکاتی که معلوم نیست برای چه، روز "جنسیت زن" می سازیم که به نظر من، اگر نیک بنگریم، بیشتر توهین به زن است تا تقدیر از زن. زیرا به این گونه ما زن را در جنسیت خلاصه می کنیم و بعد هم به ویژه گی های طبیعی مانند مادر، خواهر و همسر.
وقتی به فرایند تاریخی هشت مارچ نظر می اندازیم، متوجه می شویم که از نخستین حرکت در سال 1858 به همت کارگران زن از فابریکه ی نساجی در امریکا تا حرکت هشت مارچ 1917 در روسیه ی تزاری بیشتر از نیم قرن مبارزه ی آگاهانه و حق طلبانه از جانب زنان صورت گرفته است. در طول این نیم قرن زنان از دریافت منصفانه ی مزد کار آغاز کردند تا رفته رفته با آگاهی بیشتر و بینش عمیق تر به مطالبه ی داشتنِ حقِ امکانات مساویانه ی شرکت در تمام امور اجتماعی و سیاسی رسیدند. 
هشتم مارچ منحیث روز جهانی زن در دومین کنفرانس بین المللی زنان کمونیست در سال 1921 در شهر ماسکو انتخاب گردید زیرا در سال 1917 به تعداد 90000 کارگر زن در ماسکو اعتصاب کرده بودند. 
زنان تا هنوز برای حقوق مساوی در بخش های مختلف اجتماعی مبارزه می کنند و در روز هشت مارچ خواسته های شان را با صدای بلند تر به گوش مردم و مراجع مسوول می رسانند و به این طریق از یک سو بیداری و آگاهی خود را به نمایش می گذارند و از سوی دیگر مبارزه ی پیش کسوتان را ارج می گذارند.
ما اما صاف و ساده می نویسیم: "روز جهانی زن مبارک!" بی آن که درک کنیم که چه چیزی را به زن افغان تبریک می گوییم؟! 
مایی که هنوز گوش و بینیِ زن را می بریم، مایی که هنوز حاضر نیستیم حقوق انسانیی خواهر و دختر خود را به رسمیت بشناسیم، مایی که هنوز زنان ما به صدای یک مرد شرف باخته لبیک گفته و در مسجد به فرخنده حمله می کنند که چرا قرآن را آتش زده است، مایی که در قرن 21 زن را به فرمان ملای قرون وسطایی سنگسار می کنیم، مایی که اکثریت ما هنوز برای زن بیشتر از ابزار شهوت ارزشی قایل نیستیم و به همین سبب ناموس گفته چاک چیز خود را پاره می کنیم، همین ما، بلی همین ما می نویسیم: "روز جهانی زن را به تمام زنان صمیمانه تبریک عرض می کنم!"
شما دانید و وجدان تان، مسخره نیست؟!