------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ اسفند ۲۸, جمعه

حکمتیار، کاندیدای میدان کندز است.

مرغ حزب اسلامی جناح حکمتیار در موقع نا مناسبی بانگ داده است.


ستون پنجم فکر می کند حالا نوبت حکمتیار است.
اجماع پاکستان، کابل وواشنگتن در بارۀ بدرقه کردن هیأت حزب اسلامی از لندن و اروپا، وضعیت را پیچیده تر می کند. این پروژه نشان می دهد که شاید مخارج امریکا بلند برود. زیرا حکمتیار هیچ چیزی در اختیار ندارد مگر این که بارو بسترۀ ایشان را بر بستر «شمال» پهن کنند. فکر من این است که حکمتیار کاندیدای مرکز گیری و ایجاد وضع الجیش در «شمال» است. وی دراصل باشنده ولایت کندز است و کندز امروزی، کلید جنگ منطقه یی است.
جنگ شمال، با مقاومت روسیه، ایران وهند به بن کشید و پروژه داعش با گذشت هر روز، رسوا تر می شود. آوردن حکمتیار درکابل یا شمال، جبهۀ «ضد طالبان» به رهبری عطا محمد نور را قدرت و انگیزه یی دو برابر خواهد بخشید. خط پذیرایی درشمال، فرش قرمز نخواهد بود. 
بنا برین، حکمتیار در یک زمان سخت شکننده و برابر با باخت حتمی به میدان آمده است. شاخه های فعال تر سیاسی حزب اسلامی در پیچ ومهرۀ دولت وحکومت کنونی بافت خورده اند و برای حکمتیار در بهترین حالت یک جایگاه تشریفاتی تعریف خواهد شد.
حکمتیار هم درین سن و سال علاقه چندانی به کاخ نشینی ندارد. او برای تا وسر کردن جمیعت اسلامی در شمال می آید. «ستون پنجم» که هرکس به ظن خویش ( همانند فیل مولانا) از آن تأویل ارائه می دهد، برای توقف دادن کاروان «شورای حراست وثبات» دست به دامن حکمتیار شده است؛ هرچند پوره وقوف دارند که حکمتیار واقعیتی بیشتر از یک تیتر خبری و بعد، فراموشی، چیز دیگری نیست.
 یک شخصی کم سواد به نام فضل من الله ( درمقام تفسیر کننده یک توهم) چنان از آمدن هیأت حزب اسلامی به هیجان آمده بود که قریب بود در اتاق مصاحبه تلویزیونی پرواز کند.
نکته جالب این بود که وی بی وقفه تایید می کرد که اعضای حزب اسلامی از روی «مجبوری!!» هم گروه و هم کاسۀ داعش شده اند. این چه مجبوری است که یک دسته از مردم، به میرغضب های خون آشام قرن بیست ویک، دست بیعت و انقیاد می دهند و توقع هم دارند که مردم گول بخورند؟ فضل من الله می گوید که مردم افغانستاان «منتظر» حکمتیار اند. کسی که هنوز نمی داند که مردم افغانستان چشم انتظار چه چیزی در زنده گی شان می باشند؛ چقدر باید ارزش داشته باشد؟ مردم افغانستان منتظر داعش نیستند. فضل من الله واقعاً باید توجیه گر اعمال همان «کافراندرون» ها باشد. نکتۀ تجربی جالب  دیگر در تاریخ جنگ ها این است که هرگاه حکمتیار به اردوگاه یک ائتلاف یا حکومت وارد می شود، فروپاشی عمومی در اندام های حکومت یا گروه های ائتلافی نیز شروع می شود. بیهوده نیست که از هر سو، فتوای سقوط این حکومت به گوش می رسد.
این بازی به استقرار وضعیت نمی انجامد. یاد تان باشد که شیپور فروپاشی حکومت کابل باز هم از شمال شنیده خواهد شد.