------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ فروردین ۴, چهارشنبه

آیا جنازه «شورای هم آهنگی» تکان میخورد؟



در جلسات دیشب بزرگان و قوماندانان در جوزجان٬ به جای حفظ دست آورد های جنبش ملی٬ علی الظاهر یک نوع سردرگمی و بحران تصمیم گیری مشاهده می شد. رهبران جنبش واقعاْ با یک بحران مدیریت اوضاع رو به رو اند.

درجلسه همزمان در چاریکار٬ این احتمال مورد نظربوده که احتمال زنده شدن جنازه «شورای هم آهنگی» سال ۱۳۷۱ هنوز وجود دارد. آیا چیزی که درجلسات جنبش مخفی می شد؛ همان چیزی نیست که در نشست شمالی قابل رویت بود؟

جرقه برخاسته از نبرد با «عکس ها» در شب نوروز٬ با توقف ناگهانی سه دور عملیات جنرال دوستم ( جنگ کمتر٬ بدرقه مطبوعاتی بیشتر) بی رابطه نتواند بود.. شمشیر طالب و داعش درشمال٬ صرفاْ زنگار گرفته نیست؛ از طلسم خالی شده است. جنبش با خطر استفاده شدن به عنوان بدیل «محلی» مواجه است.

در پس ماجرا چیزی بیشتر از مجادله بر سر نام «مدرسه الغ بیگ» جریان دارد ورنه علاقه مندان این نوستالژی خیلی راحت می توانند نخست حساب خود را با رسمیات دولتی در مورد نام «بندرتورغندی» "سبزوار"، "قره تپه"، "بوی نیقره" و"قزل قلعه" تصفیه کنند. البته که این مباحث مدت ها پیش فسیل شده است.

اگر حساب کاربری باتور دوستم با ترقه پراکنی های احساساتی٬ جعلی نباشد٬ حساب و کتاب رهبر آینده (احتمالی) جنبش٬ از نظر سیاسی٬ از همین حالا گدود است؛ این صفتی است که با مروت بی غروب واعتبار کاریزماتیک جنرال دوستم از هیچ زاویه یی جور درنمی آید.
چیزی را که بنده خدمت رهبران جنبش یاد آوری کرده می توانم٬ مشابه به همان ابهامات به ظاهر مفقود است. یعنی٬ جنبش نباید به حساب شبکه های «خودی» یا «برادران» در داخل بلخ دلگرم باشد. بلخ در زور آزمایی جاری منطقه یی٬ به حیث یک وضع الجیش حیاتی تعریف می شود. بلخ٬ میدان چیره دستی «سایه» هاست و برای رفع اشتهای فزاینده جنبش٬ آماده سخاورزی بیشتر نخواهد بود.
هزاره ها درین کشاکش هم بازوی جنبش نیستند. چون درین چشم انداز سودی پایا وجود ندارد. تکیه بر حزب اسلامی٬ پاشیدن مرچ خشک بر چشمان خویشتن است. نیروهای حزب اسلامی٬ همان نیروی استحاله بر داعش و طالب است.
 اگر جنبش  اوضاع مشخص را به درستی تحلیل نکند٬ از همین موقعیت خویش تنزل خواهد کرد. بخش داعشی دولت برای جنبش٬ چیزی بیش از یک بازوی چوبی نیست. یک کودک هم میداند که نظم شکنی در بلخ٬ اجندای طالب٬ طالب دولتی‌٬ امریکا٬ داعش و پاکستان است. نقش جدید «پیشمرگی» برای ازبک ها را چه کسانی ایجاد کرده اند؟

تجربه غلبه بر دیگران آن چنانی که طالب ها در سال های «مقاومت» از برکت اسلام گرایی دولت استاد ربانی کام شان شیرین شده بود ٬دیگر کار آمد نیست.