------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۴ اسفند ۲۲, شنبه

روز های دشوار پژمان پژوهش

انسانی ترین فرسته یی که این هفته خواندم.
پژمان پژوهش می نویسد:


وقتی قرار بر این می شود که در آن شب خاص تور سپیدی را از روی صورتی کنار بزنی و در آن منظره چهره من بزرگترین غایب دنیا باشد و نگاهت به چشمان کسی لبخند بزند که هیچ شباهتی با من ندارد، تمام دردهای بیست و چند سالگی ات همه با هم انگار روی سرت خراب می شود و مجبوری به دروغ با لبان لرزان بگویی دوستش داری و در جواب سوال دل بی صاحبت که می گوید او کیست"؟غم انگیز ترین جمله را در گوش ضمیر ناخودآگاهت زمزمه کنی و بگویی قسمت نبود..