------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ اردیبهشت ۷, سه‌شنبه

26 سرطان ـ هفت ثور ـ هشت ثور ـ کرزی ـ ع و غین

ارتجاع چیست؟
از قلم کاوه «شفق»


قریبِ صد سال از اولین صدا های آزادی خواهی در کشور ما می گذشت که کودتای 26 سرطان اتفاق افتاد و محمد داوود خان، مرد مستبد، جاه طلب و نافهم بر اریکه ی قدرت تکیه زد و گلیم دموکراسی نوپا را برچید، زندان ها دوباره مسکن دگراندیشان گردید و ساعت تاریخ به عقب برگشت و فاجعه آغاز یافت. 
با انفجار "ظفرنمون" هفت ثور، ابدیولوژی زده های سویتیست گلیم محمد داوود را که چهار سال قبل به نفعش کودتا کرده بودند، برچیدند و حاکمیت بربریت و قتل عام ملت تحت نام "اندیشه ی مترقی"، این بار اما آشکارا به نفع منافع مادر، یعنی اتحاد جماهیر شوروی آغاز یافت که در دیکتاتوری و ارتجاعِ فکری چندین گام از محمد داوود سبقت گرفتند و ساعت تاریخ را بیشتر به عقب برگرداندند. 
"رفقا" ساعت تاریخ را تا آن جا به عقب برگرداندند که ناگهان "برادران" یا دکانداران دین بر ملت نازل شدند و دو سه قطره خونی که از چشم "رفقا" در رگ های ملت پنهان مانده بودند را "برادران" به سلامتی سرِ حمید گل، رئیس آی اس آی و آخند های ایران مکیدند و رستگار شدند. برادران اسلام کار را به جایی رساندند که داکتر نجیب، رئیس دستگاه دهشت و وحشت و مسوول قتل هزاران هزار هموطن ما، در جمع معصومین تاریخ نشست و به منزلت قهرمان ملی و فالبین اوضاع سیاسی ترقی کرد. 
در حالی که دیگر جوامع از فرآیند تکامل تاریخ صحبت می کنند ما باید از فرآیند تنازل تاریخ حرف بزنیم.
خلاصه، فرآیند تنازل تاریخ معاصر ما که با محمد داوود آغاز یافت و امروز به اشرف غنی و عبدالله رسیده است که آشکارا و مخفیانه با طالب تار می دوانند را در ادبیات سیاسی ارتجاع می نامند. یعنی برگشت به عقب. به همین سبب یک زمانی نوشته بودیم:
در رکاب جهل از بس که عقب برگشته ایم
فکر ما ای وای با بوزینه همپا می رود