------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ فروردین ۱۵, یکشنبه

تحرکات ضد حکمتیار در دولت کابل


هیچ زمینه یی طبیعی برای پذیرایی از حلقۀ حکمتیار در کابل وجود ندارد.

بسیاری ها در داخل دولت کابل، «خوشبینی» سخنگوی شورای عالی صلح در باره توافق با نمایندگان حزب اسلامی به رهبری حکمتیار را فاقد ارزش سیاسی و نوعی حاتم بخشی های شخصی تلقی می کنند. ندارد.  گروه های مخالف طالب وحزب اسلامی بدین باورند که این پروژه بخشی از تولید وصدور توفان نا امنی به قلمرو عطا محمد «نور» است. عطا نور شورای امنیت ملی را صریحاْ در «خم کردن» کمر خود متهم می کند. ناظران مستقل بدین نتیجه رسیده اند که تحمیل کردن گروه حکمتیار در شرایطی که صدای سقوط دولت از هر جا به گوش می رسد؛ در واقع تلاش مذبوحانه برای عقب انداختن زمان سقوط است. گروه دیگری فکر می کند که استفاده از حکمتیار برای حوادث پس از سقوط یا در جریان سقوط در نظر گرفته شده است.
این ها فرضیه های اطلاعاتی اند. آن چه مسلم به نظر می رسید این است که حلقات فعال هندی، روسیه و ایران مخالف جدی تکثر نفرات حکمتیار در شمال و دولت کنونی اند. حکمتیار را همانند یک قربانی که باید به خطوط مین گذاری شده اعزام شود، تلقی می کنند.

جبهه ضد طالب به رهبری جمیعت، بیم از آن دارد که نفرات مسلح و غیرمسلح حزب اسلامی یا دسته جاتی که به همین نام احتمالاْ در آشوب شمال روی صحنه بیایند، مورد حمایت جنبش ملی به رهبری جنرال دوستم و دولت قرار نگیرند. از همین رو٬ دیده بانی نیروهای وفادار به عطا نور نظارت و عملیات کشف و تحلیل خود از تحرکات در چند ولایت شمال را دو برابر کرده اند.
حلقات خاص در ارگ امید وارند که با وارد کردن حکمتیار به صحنه، بر هیولای خوابیده یا کرخت مانده مخاصمت ها در میان گروه های رقیب «مجاهدین» قمچینی آتشین بزنند. یافته های موثق این است که گروه خان محمد و ارغندیوال، بیش از دیگر فرق تنظیمی، دستخوش اضطراب اند.  شاخه انشعابی حزب اسلامی، خط اول مخالفت با حکمتیار و جمیعت و استاد سیاف، خط دوم نبرد علیه حکمتیار به حساب می آیند. این خطوط از همین حالا ترسیم شده است.