------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ فروردین ۱۸, چهارشنبه

فرماندهی جبهه «چاه بهار» در دست کیست؟

نیم نگاهی بر تحلیل عملیات از بلوچستان به سوی قندهار


آی، اس، ای، در ظرف یک هفته، دو ادعای جداگانه، با مضمونی واحد مطرح کرد. دستگیری افسران اطلاعاتی هند و افغانستان در ایالت بلوچستان پاکستان. روی طرح فشار استراتیژیک از محور «شمال» افغانستان و غرب پاکستان (بلوچستان) بر رژیم پاکستان، سالیان متمادی مطالعه و نقشه اندازی شده است.
هندی ها، از سال 2001 به بعد، بن بست و درهم ریزی جنگ وبازی ائتلاف بین المللی به رهبری امریکا را، پیش بینی کرده بودند. هندی ها برای وصل شدن به حوزه افغانستان، جر کنی در قلمرو بلوچستان زخمی و خشمگین را تقریباً به انجام رسانیده اند. 
قضیه جنگ نا تمام بلوچستان که هنوز شروع نشده است، با رونق گیری انحصاری بندرگوادر و آغاز روند شکست امریکا وپاکستان درافغانستان همزمان شده است.  اتصال «شمال» افغانستان با بلوچستان پاکستان- دروازه حساس «جنوب»- از طریق جنگ فرسایشی، روند تخته کوب کردن پاکستان را دریک گستره بسیار وسیع کوهستانی سرعت داده است. من بار ها از روی تجربه های ذهنی خویش مکرر نوشته ام که هند، فروپاشی غرب و متعاقب آن، تکه تکه کردن پاکستان را در دستور عملیات درازمدت خویش داشته و دارد. نتایجش خوب یا بد؛ اما آن چه روشن است، قدرت گیری اطلاعاتی روز افزون افغانستان است.
زمانی مهاتما گاندی به قائد اعظم پاکستان گفته بود که بریدن یک قطعه از خاک هند به عنوان بدن اصلی قلمرو شبه قاره، به معنای آن است که بدن زنده می ماند؛ اما توته بریده شده، دیر یا زود، خواهد پوسید. امروز ما مشاهده می کنیم که اگر کارخانه های تروریزم در پاکستان را فلج کنید؛ دیگر چیزی برای بقا به عنوان یک نظام مدنی در آن خطه باقی نمی ماند.
عملیات از مسیر بلوچستان و توصل به قندهار، به همان میزانی با اهمیت است که حفظ جبهات در گردنه های هندوکش به سوی «جنوب». عملیات وسوسه آلود از کوهستانات بلوچستان، برای نخستین بار، سبب خواهد شد که ضربات برقندهار، (کلید جنوبی واثرگذاربرکابل) بیش از هر زمان دیگر، به شدت کاهش یابد.
 آیا آماج عملیات بلوچستان دردرازمدت، پایگاه امریکا در جنوب است؟
برای این سوال، از نظرعملی هیچ پاسخی روشن وجود ندارد. اما آن چه مسلم می نماید، فشار داخلی برپاکستان از استقامت غرب، خود به خود فشار از جنوب افغانستان بر غرب پاکستان را سبب خواهد شد. ضامن پیروزی خط فشاراز طریق بلوچستان، شمال افغانستان است. آن چه ذکرش رفت، نموداری کلی از یک جانب بازی است. جانب دیگر بازی، ناتو، پاکستان، چین وامریکا است.
اقتصاد امریکا وناتو، دیگر توان برداشتن جنگ عظیم را ندارد. آن ها قبل از همه، به طورخوش به رضا، از سوی فرزند مصنوعی خویش ( پاکستان) شکست خورده اند. اکنون این فرزند، کار زیادی برای امریکا وغرب انجام داده نخواهد توانست. جنگ، به شکل دیگری، خصلت انتقالی خویش را به خارج از افغانستان آشکار کرده است.