------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ فروردین ۱۶, دوشنبه

یک قدم نزدیک تر به تئوری «کنترول از شمال»

اشاره: مصاحبه استاد عطا محمد «نور» با نیویورک تایمز، بخش کوچکی از آن چیزی را که زیر پوست نظام درجریان است، عریان کرده...


 عطا، در تازه ترین مورد، با روزنامه «ماندگار»، جنرال دوستم را متهم کرده است که در تحرکات اخیر در شمال، نقش یک مأمور را داشته است. یکی از همکاران گزارشنامه افغانستان تایید می کند که شبکه اطلاعاتی از کابل تا بلخ، کلیه جریانات را دیده بانی می کند.

نخستین مرحله از بروز سیاست (کنترول منطقه از شمال افغانستان و شمال پاکستان) از ورای این گزارش نیویارک تایمز قابل رؤیت است. این مسأله، دیگر یک تابو و فوق سری نیست؛ حکومت های کرزی- فهیم، غنی، پاکستان وامریکا جمع ترکیه، تمام توان شان را برای تبدیل «شمال» به وزیرستان جدید ( البته بازهم به خدمت پاکستان- امریکا، نه افغانستان) به کار برده اند. هدف کرزی- فهیم، مانور علیه امریکا برای ابقا در قدرت بود؛ اما با ناکامی پلان آن ها، مصیبت شمال، تحت مدیریت دیگران در آورده شد. بذری که آن ها کاشته بودند، برای دیگران به ثمر رسید. اکنون، تا زمان عبور از انتخابات امریکا، این پروژه، به بن بست خورده است. 

آقای نور گفته است که هیچ کس نمی‌تواند به زُور او را برکنار سازد. البته، کمپاین استفاده از زور، کم کم به مرحله دوم خود قریب می شود و شورای امنیت ملی افغانستان ( متأسفانه) طرح خود را هنوز از روی میز، به آرشیف نبرده است.
اوضاع به گونه یی است که درحال حاضر، بلخ، هم سیاست تعین می کند؛ هم حکومت. وضع کابل را از روی جاده های باران زده و مردم خشمگین آن می توان قیاس کرد.
گزارش های اطلاعاتی ما را به این نکته راهبری می کند که تعیین والی برای بلخ، (حوزۀ کلیدی برای جنگ جدید)، از توان حکومت کابل بالا است. این مردم بلخ و شبکه های حمایت منطقه یی است که  حاکم بلخ را خلع یا نصب می کنند. مزارشریف امروزی، به نمونه یی از همزیستی رنگارنگ و اقلیم توسعه و بازسازی تبدیل شده است. 13 سال پیش، پروژه حذف وانتقال اسماعیل خان از هرات بازسازی شده، به آسانی عملی شد. درآن زمان، هرات به حیث نقطه ثقل برای توازن قوا در میان کشورهای رقیب نشانی نشده بود و علاوتاً سران «شورای نظار» تحت فرمان مارشال فهیم، درتوافق با دکترخلیلزاد، عقب درهای بسته، برقدرت روزافزون و خط و نشان کشی های اسماعیل خان در بندر غربی مملکت، چلیپا کشیده و عملیات مشترک برای بیرون راندان اسماعیل خان، همان نتیجه یی را به بار آورد که همه شاهد بودیم.

در منازعه بلخ و درمجموع کل شمال، قاعده بازی از بنیاد متفاوت است. 

عطا نور می گوید که اگر برایش لازم پنداشته شود که کنار رود، خودش تصمیم می‌گیرد که بعد از این چه کند و کی باید درآن جا والی باشد. وی از هیچ نیرویی هراس ندارد؛ فقط از عملیات ناگهانی و بسیار سریع واحد های امریکایی و ناتو یک اندازه مضطرب است و ازین بابت نیز، اخیراً افکارش متعادل شده است. سفربری ولشکرکشی از داخل از استقامت شمالی و پنجشیر درحال اکمال است و روسیه وایران نیز برای دفاع از حوزه حیاتی خویش همانند سوریه، حاضر میدان اند.

 عطا محمد نور گفته که نمی‌توانند او را به زور سبکدوش کنند و وی در کنار مردم اش قرار دارد. اگر مارشال فهیم زنده بود، او این موقعیت طلایی را نصیب نمی شد. فهیم، یک نمونۀ بی بدیل قدرت شخصی و محدود، (بدون هرگونه اقتدار برای آینده) بود.