------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

در حال بارکردن…

ه‍.ش. ۱۳۹۵ فروردین ۱۶, دوشنبه

آهنگی که احمد ظاهر آن را اشکریزان اجرا می کرد.

خدا بود همرایت قرآن پشت و پناهت
ولی جان اشپاری می گوید که احمد ظاهر این پارچه را با روح برهنه و با چشم های بسته ضبط کرد. این آهنگ خاص برای ناجیه جان و پسرش مسافرش - رشاد ظاهر- بود که هرگز آنان را دیگر ندید.
اشاره: شنیدن و آمیختن با این آهنگ لازمه اش داشتن کوه های اندوه در پس چهره است. یک افغانستان اندوه!